Leizhou Bandao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdjęcie satelitarne Leizhou

Leizhou Bandao (Półwysep Leizhou; chiń. upr. 雷州半岛; chiń. trad. 雷州半島; pinyin Léizhōu Bàndǎo) – półwysep w południowych Chinach, pomiędzy Zatoką Tonkińską a Morzem Południowochińskim o długości 130 km oraz szerokości 80 km.[1] Powierzchnię półwyspu stanowią obszary równinne lub pagórkowate[1]. Obszar tego półwyspu w większości jest rolniczy i uprawa się ryż, trzciny cukrowej oraz jutę[1]. Na południowym wybrzeżu półwyspu rosną namorzyny[1]. Największym miastem półwyspu Leizhou jest Zhanjiang[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Leizhou Bandao, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-04-06].