Leniec bezpodkwiatkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leniec bezpodkwiatkowy
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd Santalanae
Rząd sandałowce
Rodzina sandałowcowate
Rodzaj leniec
Gatunek leniec bezpodkwiatkowy
Nazwa systematyczna
Thesium ebracteatum Hayne
Schrad. Journ. iii. II. 33., t. 7. 1800

Leniec bezpodkwiatkowy (Thesium ebracteatum Hayne) – gatunek rośliny z rodziny sandałowcowatych (Santalaceae). Bylina półpasożytnicza czerpiąca wodę i sole mineralne za pośrednictwem ssawek z korzeni innych roślin. W Polsce rośnie w rozproszeniu na nizinach[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Do 30 cm wysokości.
Kwiaty
Pozbawione podkwiatków, opatrzone przysadkami, zebrane w rzadkie grona. Podsadka dłuższa od owocu. Ząbki okwiatu po przekwitnieniu zagięte do środka[4].
Owoc
Na krótkiej żółte szypułce, kulistojajowaty, podłużnie żeberkowany, długości około 2 mm.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Rośnie na łąkach i w zaroślach. Kwitnie w maju i czerwcu.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina podlegająca w Polsce ścisłej ochronie. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006, 2016)[5][6] umieszczona w grupie gatunków narażonych na wymarcie (kategoria zagrożenia: VU). W Polskiej Czerwonej Księdze Roślin posiada tę samą kategorię[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-10] (ang.).
  2. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-03-10] (ang.).
  3. Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  7. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.