Locum tenens
Locum tenens (z łac. dosł. trzymający miejsce; gr. τοποτηρητής, cs. мѣстоблюсти́тель), strażnik tronu – w niektórych Kościołach chrześcijańskich (w szczególności w Kościołach prawosławnych) tymczasowy administrator Kościoła lub diecezji[1].
Powoływany jest na wypadek śmierci dotychczasowego zwierzchnika lub biskupa, jego przejścia w stan spoczynku, postawienia w stan oskarżenia przed sądem kościelnym lub w sytuacji, gdy nie może on wypełniać swoich obowiązków z innych przyczyn. Może być wskazany jeszcze w czasie pełnienia obowiązków przez dotychczasowego zwierzchnika[2]. Jego uprawnienia są dość ograniczone i z reguły sprowadzają się do zarządzania bieżącymi sprawami Kościoła lub diecezji, a w przypadku zastępowania zwierzchnika Kościoła – także przygotowania wyboru następcy[2].
W Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym określany był mianem zastępcy metropolity, w Rosyjskim Kościele Prawosławnym – strażnika tronu patriarszego (ros. патриарший местоблюститель, wcześniej блюститель патриаршего престола).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 424, ISBN 978-83-7431-738-2.
- ↑ a b Georgian Orthodox Patriarch Names Locum Tenens