Stan spoczynku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy statusu prawnego osoby. Zobacz też: Stan spoczynku – amerykański film z 2008.

Stan spoczynku – status prawny osoby związanej stosunkiem służbowym, pracy bądź kapłańskim, uzyskany po przekroczeniu określonego wieku lub wskutek stanu zdrowia. Odpowiada emeryturze pracowniczej[1]

Termin stanu spoczynku występuje w aktach prawnych dotyczących zawodów i służb w Polsce:

Inne znaczenie

Przypisy

  1. Kiedy sędzia może przejść w stan spoczynku?. sprawnik.pl. [dostęp 30 października 2014].
  2. Ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Art. 122. arslege.pl. [dostęp 30 października 2014].
  3. KRS: stan spoczynku jedną z gwarancji niezawisłości sędziowskiej. prawo.rp.pl, 7 grudnia 2011. [dostęp 30 października 2014].
  4. Prawo o ustroju sądów powszechnych. Art. 69. arslege.pl. [dostęp 30 października 2014].
  5. Stan spoczynku dla sędziów. prawo.rp.pl, 29 sierpnia 2014. [dostęp 30 października 2014].
  6. Ustawa o prokuraturze. arslege.pl. [dostęp 30 października 2014].
  7. Stan spoczynku prokuratora. ksiegarnia.lexisnexis.pl. [dostęp 30 października 2014].
  8. Ks. Jan Kracik: Być starym dawno temu. tygodnik.com.pl. [dostęp 2010-09-09].
  9. Stan spoczynku. sjp.pwn.pl. [dostęp 30 października 2014].