Lucjusz Skryboniusz Libon (konsul 16 n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lucius Scribonius Libo – syn Lucjusza Skryboniusza Libona i Kornelii Pompei Magny, brat Marka Skryboniusza Libona Druzusa. Konsul w 16 n.e.[1][2]

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ze strony matki był potomkiem Gnejusza Pompejusza Wielkiego. W 16 n.e. był konsulem przez pierwszą część roku razem z Sisenną Statiliuszem Taurusem. W tym samym roku jego brat Marek Skryboniusz Libon Druzus popełnił samobójstwo po tym jak został oskarżony o przygotowywanie zamachu stanu przeciwko Tyberiuszowi[3]. Był jednym z siedmiu kapłanów zwanych epulonami (septemviri epulonum)[4] oraz prawdopodobnie właścicielem kamieniołomów w Lunie[5] w Etrurii.

Dzieci[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Drzewo genealogiczne Skryboniuszów Libonów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tacyt, Roczniki, II 1.
  2. PIR III 184, 185 (nr 212) ↓. Tekst na stronie archive.org: 184, 185 (łac.). [dostęp 2014-01-31].
  3. Tacyt, Roczniki, II 27-32.
  4. CIL XIV 02502 (łac.). [dostęp 2014-01-30]. EDCS. [dostęp 2014-01-30]. Inskrypcja znaleziona w Tusculum w rejonie Lacjum we Włoszech o treści: s]CRIBONIVS • LIB[o] | CO(n)S(ul) | [vi]I • VIRVM EPVLONVM
  5. CIL XI 06948 (łac.). [dostęp 2014-01-30]. EDCS. [dostęp 2014-01-30]. Inskrypcja znaleziona w Lunie w Etrurii o treści: IMP(eratore) CAESARE AVGVST(o) XII[I] | M(arco) PLAVTIO SILVAN(o) CO(n)S(vlibvus) | L(vcivs) SCREIBONIVS LIBONIS L(ibertvs) | DIOGENES | SILVANO

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prosopographia Imperii Romani. Pod redakcją Paula von Rohdena i Hermanna Dessaua. T. III. Berlin: Georg Reimer, 1898. (łac.)