Marcin Kowalczyk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy piłkarza. Zobacz też: Marcin Kowalczyk (aktor) i Marcin Kowalczyk (inżynier).
Marcin Kowalczyk
Ilustracja
Marcin Kowalczyk (2010)
Data i miejsce urodzenia 9 kwietnia 1985
Wieruszów
Wzrost 182 cm
Pozycja obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
Polonia Kępno
UKS SMS Łódź
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2002–2004 ŁKS Łódź 24 (0)
2004 UKS SMS Łódź 0 (0 )
2005 Stal Głowno 0 (0 )
2006–2008 GKS Bełchatów 42 (0)
2008–2011 Dinamo Moskwa 46 (0)
2011 Metałurh Donieck (wyp.) 0 (0)
2011–2012 Zagłębie Lubin 7 (0)
2012–2013 Śląsk Wrocław 24 (0)
2013–2015 Wołga Niżny Nowogród 23 (2)
2015–2016 FK Tosno 34 (0)
2016–2018 Ruch Chorzów 40 (1)
2018–2020 GKS Tychy 29 (0)
W sumie: 269 (3)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2008–2013  Polska 8 (0)
  1. Aktualne na: 9 marca 2020.
  2. Aktualne na: 26 lipca 2020.

Marcin Kowalczyk (ur. 9 kwietnia 1985 w Wieruszowie) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy[1]. W latach 2008–2013 reprezentant Polski[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Polonii Kępno, a następnie UKS SMS Łódź[1]. Karierę piłkarską rozpoczął w ŁKS Łódź[1]. Potem reprezentował barwy Stali Głowno, UKS SMS Łódź i GKS Bełchatów[1].

Do Dinama Moskwa z Priemjer-Liga przeszedł 1 stycznia 2008 za 800 tysięcy euro[1]. 23 września 2008 Kowalczyk zdobył swoją pierwszą bramkę w barwach Dynama Moskwa, otwierając mecz 1/16 Pucharu Rosji z SKA Rostów, wygranym na własnym stadionie 2:0[3]. 1 marca 2011 został wypożyczony do ukraińskiego Metałurha Donieck z Premier-liha[4] za kwotę odstępnego 50 tys. euro[1]. W 2011 roku został piłkarzem KGHM Zagłębia Lubin z Ekstraklasy[5]. W lipcu 2012 został piłkarzem Śląska Wrocław[1]. W maju 2013 podpisał kontrakt z rosyjskim klubem Wołga Niżny Nowogród, obowiązujący do czerwca 2016[6]. W nowym klubie zadebiutował 19 sierpnia 2013 na stadionie Olimp-2 (Rostów nad Donem) w wygranym 4:0 meczu z FK Rostów[7]. Swoją pierwszą bramkę w barwach rosyjskiego klubu zdobył 7 grudnia 2013 na stadionie Niżny Nowogród (Niżny Nowogród) w ligowym spotkaniu z Krylja Sowietow Samara[8]. Mimo, że Kowalczyk zdobył bramkę na 1:0 to jego klub ostatecznie przegrał 1:2[8].

4 sierpnia 2016 podpisał dwuletni kontrakt z Ruchem Chorzów[9]. 4 lipca 2018 podpisał roczny kontrakt z tyskim klubem GKS Tychy[10], a 9 marca 2020 kontrakt został rozwiązany za porozumieniem stron[11].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Kowalczyk zadebiutował w reprezentacji Polski 20 sierpnia 2008 na stadionie Ukraina (Lwów) w przegranym 0:1 towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Ukrainy[12].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Stan na 26 lipca 2020

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

GKS Bełchatów
Dinamo Moskwa
Śląsk Wrocław

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Profil (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2020-07-26].
  2. Games (ang.). National Football Teams. [dostęp 2020-07-26].
  3. Protokół meczowy Dynamo Moskwa-SKA Rostov-na-Donu (pol.). Transfermarkt. [dostęp 2020-07-26].
  4. UA-Футбол. Марчин Ковальчик арендован донецким "Металлургом"
  5. Merix Studio: KGHM Zagłębie Lubin – Marcin Kowalczyk (pol.). Zagłębie Lubin S.A.. [dostęp 2011-12-13].
  6. "Волга" приобрела защитника "Шлёнска" Ковальчика (ros.). championat.com, 2013-05-31. [dostęp 2013-06-28].
  7. Protokół meczowy Rostov-Volga (pol.). Soccerway. [dostęp 2020-07-26].
  8. a b Protokół meczowy Volga-Krylya Sovetov (pol.). Soccerway. [dostęp 2020-07-26].
  9. Wzmacniamy defensywę – Marcin Kowalczyk piłkarzem Ruchu! (pol.). [dostęp 2016-08-04].
  10. Mateusz Długasiewicz: Marcin Kowalczyk nowym piłkarzem GKS Tychy (pol.). gkstychy.info, 2018-07-04. [dostęp 2018-08-26].
  11. huberts: Marcin Kowalczyk odszedł z GKS-u Tychy (pol.). 90minut.pl, 2020-03-09. [dostęp 2020-03-09].
  12. Protokół meczowy Ukraina-Polska (pol.). Soccerway. [dostęp 2020-07-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]