Inżynier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inżynier elektryk

Inżynier – osoba, która posiada umiejętności i wiedzę zdobytą w zakresie nauk inżynieryjnych i technicznych.

Etymologia słowa[edytuj | edytuj kod]

Słowa inżynieria i inżynier pochodzą od francuskich wyrazów ingénieur oraz ingénierie. Określenia te pochodzą z kolei od starofrancuskiego terminu engigneor[1], które oznaczało projektanta i budowniczego machin wojennych.

Francuskie ingénieur (człowiek twórczego umysłu, wynalazca, konstruktor w rozumieniu projektant i wykonawca w jednym) jest wyrazem ogólnoromańskim – z łacińskiego ingeniosus (wł. ingegnoso) oznaczającego osobę wyszkoloną, co pochodzi od łacińskiego ingenium (charakter, inteligencja, talent[2]). Z języków romańskich przeszedł do innych języków indoeuropejskich. Bezpośrednią kontynuacją łacińskiego ingenium jest francuskie engin (narzędzie, broń, maszyna) i angielskie engine[3].

Umiejętności[edytuj | edytuj kod]

Inżynier bada otaczający człowieka świat materii, a także świat biologii (biotechnologia) za pomocą narzędzi, które sam tworzy lub stworzyli wcześniej inni inżynierowie. Następnie projektuje i opisuje technologie wytwarzania wielu materiałów, narzędzi, maszyn i budowli.

Stara się rozwiązać problemy jakie stawia przed ludzkością życie na Ziemi.

Inżynier stosuje metody naukowe oraz naukowego punktu widzenia do rozwiązywania i analizowania problemów technicznych, w czym również pomaga mu jego wykształcenie. Praca inżyniera w znaczniej mierze jest umysłowa i kreatywna. Wymaga ona również umiejętności zarządzania[4].

Wiedza inżynierska[edytuj | edytuj kod]

Spis nauk inżynieryjnych i technicznych określony przez kraje OECD, do których należy także Polska zawarty jest w klasyfikacji dziedzin i dyscyplin naukowych. Są to:

Wykształcenie inżynierskie[edytuj | edytuj kod]

W szkolnictwie wyższym wiedza ta jest często poświadczana tytułem zawodowym. Przykładowo w Polsce tytuł inżynierski to inżynier (odpowiednik ang. Bechelor of Engineering) lub magister inżynier (mistrz zawodu inżynierskiego -odpowiednik ang. Master of Engineering) nadaje się go na podstawie rozporządzenia[5] natomiast w Niemczech istnieje ustawa o ochronie tytułu zawodowego Ingenieur lub Ingenieurin (IngG)[6].

Kierunki inżynierskie w szkole wyższej w Polsce są najczęściej prowadzone na uczelniach zwanych politechniki lub akademie wojskowe.

Osoba po uzyskaniu tytułu inżynierskiego może stać się profesjonalistą zajmującym się tworzeniem lub wykorzystaniem wiedzy inżynierskiej.

Inżynier profesjonalny jako zawód regulowany[edytuj | edytuj kod]

Uzyskanie wykształcenia inżynierskiego, a nawet bycie naukowcem (doktor inżynier, profesor inżynier), według przepisów różnych krajów może być niewystarczające do wykonywania niektórych zawodów inżynierskich. Możliwość taką w przypadku Polski absolwenci niektórych kierunków inżynierskich uzyskują dopiero po zaliczeniu wymaganego okresu praktyki w zawodzie inżynierskim oraz po pozytywnym zaliczeniu egzaminu przed komisją powoływaną przez organ samorządu zawodowego inżynierów. Inną nazwą określającą ten proces jest "uzyskanie uprawnień". Podobne systemy istnieją w innych krajach chociaż nie zawsze wiążą się to ze zdawaniem egzaminu przed innymi inżynierami oraz nie są określane jako zawód zaufania publicznego. Przykładem mogą być izby architektów i inżynierów budownictwa występujące w wielu krajach.

Rodzaje uprawnień inżynieryjnych w Polsce:

  • Uprawnienia budowlane – dla inżynierów budownictwa, inżynierii środowiska, elektryków, inżynierów telekomunikacji, architektury i urbanistyki.
  • Uprawnienia geodezyjne – dla inżynierów geodetów i kartografów

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Etymology of the English word enginer (ang.). My etymology. [dostęp 2015-08-01].
  2. ingenium po polsku (pol.). [dostęp 2015-07-31].
  3. Bańkowski Andrzej: Etymologiczny słownik języka polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 558-559. ISBN 8301130172.
  4. Kim jest współczesny inżynier (pol.). EPrace. [dostęp 2015-08-01].
  5. Dz. U. z 2011 r. Nr 196, poz. 1167
  6. Gesetze und Verordnunge (niem.). [dostęp 2014-05-06].