Marek Wagner (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy historyka. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Marek Andrzej Wagner (ur. 1946) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych.

Specjalizuje się w historii nowożytnej i historii wojskowości. Doktorat obronił w 1989. Habilitował się w 1998. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 2013. W latach 2003–2006 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Historii Akademii Podlaskiej[1]. Był kierownikiem Zakładu Historii Nowożytnej w Instytucie Historii Uniwersytetu Przyrodniczo–Humanistycznego w Siedlcach[2].

Autorskie publikacje monograficzne[edytuj | edytuj kod]

  • Województwo stołeczne warszawskie (wraz z Markiem Plewczyńskim; 1980)
  • Grody nadwiślańskie: Zakroczym, Czerwińsk, Wyszogród (wraz z Markiem Plewczyńskim; 1980)
  • Kadra oficerska armii koronnej w drugiej połowie XVII wieku (1992)
  • Poczet rodzin polskich: Kowalscy (wraz z Markiem Plewczyńskim; 1992)
  • Kliszów 1702 (1994), seria Historyczne Bitwy
  • Stanisław Jabłonowski (1634–1702): polityk i dowódca (1997)
  • Stanisław Jabłonowski: kasztelan krakowski hetman wielki koronny (2000)
  • W cieniu szukamy jasności chwały: studia z dziejów panowania Jana III Sobieskiego (1684–1696) (2002)
  • Wojna polsko-turecka w latach 1672–1676. T. 1 (2009)
  • Historia nowożytna powszechna (1492–1789) (2010)
  • Słownik biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku. T. 2 (2014)
  • Źródła do dziejów wojny polsko-tureckiej w latach 1683–1699 (2016)
  • Słownik biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku. T. 3 (2018)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]