Mięśnie bliźniacze górny i dolny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mm. bliźniacze górny i dolny (mm. gemelli superior et interior) są to dwa małe mięśnie lekko spłaszczone, które biegną poprzecznie z obwodu wcięcia kulszowego mniejszego kości kulszowej do krętarza większego kości udowej.

Przyczepy:

P.p.: kolec kulszowy (m.bliźniaczy górny), górny brzeg guza kulszowego (m.bliźniaczy dolny).

P.k.: oba włókna biegną równolegle i kończą się częściowo w ścięgnie zasłaniacza wewnętrznego, częściowo wraz z nim w dole krętarzowym kości udowej.

Czynność:

Nieznacznie wspomagają działanie m. zasłaniacza wewnętrznego.

[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Bochenek, Anatomia człowieka tom I - Anatomia ogólna kości, stawy i więzadła, mięśnie., wyd. XIII, s. 866, ISBN 978-83-200-4323-5.