Miękisz zasadniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miękisz zasadniczy – rodzaj miękiszu, jednej z tkanek roślinnych. Budowany jest przez komórki równowymiarowe, cienkościenne, z dużymi wakuolami. Miękisz ten wypełnia przestrzenie między innymi tkankami w różnych organach. Składa się z komórek, których ściany nie przylegają do siebie ściśle. Występuje m.in. w rdzeniu i korze pierwotnej młodych łodyg oraz w owocach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 125-126. ISBN 83-01-13953-6.