Mińsk Osobowy
Na mapach: 
53°53′26″N 27°33′02″E/53,890556 27,550556
53°53′26″N 27°33′02″E/53,890556 27,550556
| |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowość | |
| Data otwarcia |
1873 |
| Poprzednie nazwy |
Mińsk |
| Dane techniczne | |
| Liczba peronów |
4 |
| Liczba krawędzi peronowych |
7 |
| Kasy |
|
Położenie na mapie Mińska  | |
Położenie na mapie Białorusi  | |
| 53°53′26″N 27°33′02″E/53,890556 27,550556
| |
Mińsk Osobowy (biał. Мінск-Пасажырскі, ros. Минск-Пассажирский) – największa stacja kolejowa w Mińsku i zarazem na Białorusi.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Stacja Mińsk została otwarta w XIX w. Była wówczas węzłem kolei Moskiewsko-Brzeskiej i Libawsko-Romeńskiej. Położona była pomiędzy stacjami Kołodziszcze i Tanipol (Kolej Moskiewsko-Brzeska) oraz Ratomka i Michanowicze (Kolej Libawsko-Romeńska)[1][2].
W 1995 r. rozpoczęto budowę nowego dworca. Współczesny budynek został oddany do użytku 30 grudnia 2000 roku[3].
-
Dworzec Wileński na pocz. XX w. -
Dworzec w 1981 roku
.jpg)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Miński powiat, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VI: Malczyce – Netreba, Warszawa 1885, s. 467.
- ↑ 1872 Европейская Россия (Шуберт). [dostęp 2022-05-07]. (ros.).
- ↑ Darriuss, Районы, кварталы. История минского железнодорожного вокзала - Недвижимость Onlíner, „Onlíner”, 14 kwietnia 2012 [dostęp 2026-02-06] [zarchiwizowane z adresu 2025-09-08] (ros.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]| Mińsk Osobowy | ||
| Linia Orsza – Mińsk Osobowy – Baranowicze (749,630 km) | ||
  odległość: 2,612 km
|
|
|
| Linia Mińsk Osobowy – Mołodeczno (749,630 km) | ||
|
|
odległość: 1,947 km
| |
| Linia Osipowicze – Mińsk Osobowy (496,200 km) | ||
odległość: 3,246 km
|
|
|