Mieszanina oziębiająca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mieszanina oziębiająca – mieszanina soli z wodą lub lodem, które tworząc roztwór, pochłaniają ciepło z otoczenia, oziębiając je. Np. mieszanina lodu z solą kuchenną osiąga temperaturę −22 °C, a z chlorkiem wapnia (CaCl
2
) −55 °C. Temperatura układu sól–lód odpowiada temperaturze jego punktu eutektycznego[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. mieszaniny oziębiające, [w:] Encyklopedia techniki. Chemia, Władysław Gajewski (red.), Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, s. 429, OCLC 33835352.