Mikołaj Oleśnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mikołaj Oleśnicki
Mikołaj Oleśnicki
płyta nagrobna Mikołaja Oleśnickiego w Kaplicy Oleśnickich w Bazylice na Świętym Krzyżu
Dębno
Dębno
Data urodzenia 1558
Data śmierci 1629
Rodzina Oleśniccy
Rodzice Jan Oleśnicki
Zofia ze Spinków
Małżeństwo Krystyna Palęcka, Małgorzata Tarło, Zofia Lubomirska i Zofia Tarło.

Mikołaj Oleśnicki herbu Dębno (ur. 30 lipca 1558 roku, zm. 13 grudnia 1629 roku) – wojewoda lubelski w latach 1619-1629, kasztelan radomski w latach 1611-1619, kasztelan małogoski w latach 1598-1609, starosta opoczyński w latach 1622-1629[1], marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1604 roku[2].

Syn Jana Oleśnickiego, bratanek Mikołaja Oleśnickiego i Zofii z Szafrańców[potrzebne źródło]. Nie wiadomo o żadnych urzędach pełnionych przez jego ojca, wygląda więc na to, że karierę zawdzięczał sobie. Wychowany jako kalwinista, w 1598 przeszedł na katolicyzm, co mu znacznie ułatwiło karierę.

W 1606 roku, jako drugi wielki poseł obok Aleksandra Korwina Gosiewskiego, odprowadził Marynę Mniszchównę do Moskwy, gdzie prowadził pertraktacje dotyczące przymierza Rzeczypospolitej z Dymitrem Samozwańcem[3].

W 1613 roku wyznaczony został senatorem rezydentem[4].

W 1618 i 1626 roku był deputatem Senatu na Trybunał Skarbowy Koronny[5].

Żenił się czterokrotnie: kolejno z Krystyną Palęcką, Małgorzatą Tarło, Zofią Lubomirską i Zofią Tarło.

Wzniósł kościół w Lipsku, które od Oleśnickich zakupili Denhoffowie. Jednak wyjednał przedtem dla grodu tego prawa miejskie. Podjął również starania o budowę kościoła w Tarłowie.

Pochowany w ufundowanej przez siebie w 1620 rodzinnej kaplicy Oleśnickich na Świętym Krzyżu.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Urzędnicy województwa sandomierskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Krzysztof Chłapowski i Alicja Falniowska-Grabowska. Kórnik 1993, s. 201.
  2. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 379.
  3. Dariusz Kupisz, Smoleńsk 1632-1634, Bellona, 2001, ISBN 83-11-09282-6, s. 81
  4. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 81.
  5. Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 157, 237.