Mikropożyczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mikropożyczka – niewielka pożyczka udzielana przez instytucje finansowe, jej wysokość uzależniona jest od rodzaju pożyczkodawcy, a może nim być prywatna firma kapitałowa lub bank. Wyróżniamy dwa rodzaje tego typu pożyczek.

Mikropożyczka zaciągnięta w prywatnej firmie pozabankowej (parabanku) zwana często także chwilówką. Kwoty takich zobowiązać są niewielkie i wynoszą od 50 zł do maksymalnie kilku tysięcy. Są to więc pożyczki niskokwotowe. W Polsce tego typu pożyczek udzielają także zagraniczne firmy, które z dużym sukcesem prowadzą działalność poza naszymi granicami[1].

Inne znaczenie przybiera mikropożyczka oferowana przez instytucje bankowe. W tym wypadku wysokość zobowiązania sięgać może nawet 50 000 zł. Mikropożyczki bankowe zaciągane są na cele związane z uruchomieniem bądź prowadzeniem działalności gospodarczej. O taki rodzaj pomocy finansowej głównie starają się studenci, absolwenci studiów, pracownicy naukowi, którzy planują założyć innowacyjną firmę. W odróżnieniu od dotacji mikropożyczki podlegają zwrotowi[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]