Bank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy przedsiębiorstwa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Bankosoba prawna wykonująca na podstawie odpowiednich zezwoleń działalność gospodarczą, polegającą na przyjmowaniu depozytów, udzielaniu kredytów oraz wykonywaniu innych czynności określonych przepisami prawa (w Polsce ustawy Prawo bankowe) i wymienionych w statucie banku.

Bank jest instytucją pośredniczącą, umożliwiającą wykorzystanie środków pieniężnych tych klientów, którzy mają nadwyżki kapitałowe przez tych klientów, którzy mają niedostatek środków kapitałowych. Ze względu na rodzaj świadczonych usług oraz dysponowanie środkami powierzonymi przez klientów (najczęściej w postaci depozytów), banki zaliczane są do tak zwanych instytucji zaufania publicznego[1].

Banki razem z bankiem centralnym tworzą dwuszczeblowy system bankowy. Bank centralny pełni trzy istotne funkcje w systemie bankowym – realizuje funkcje banku państwa, banku emisyjnego oraz banku banków. Nie świadczy natomiast usług finansowych dla osób prywatnych[2].

Jedną z cech odróżniających sektor bankowy od innych elementów systemu finansowego jest system gwarantowania depozytów. Celem działalności gwarancyjnej jest zapewnienie deponentom wypłaty, do wysokości określonej przepisami prawa, środków gwarantowanych w razie ich niedostępności (np. w sytuacji upadłości banku). W Polsce instytucją gwarantującą depozyty zgromadzone w polskich bankach jest Bankowy Fundusz Gwarancyjny.

W większości krajów funkcjonuje tzw. system rezerw cząstkowych, w którym banki posiadają zwykle w swych zasobach tylko niewielką rezerwę funduszy zdeponowanych przez klientów, a pozostałą część wykorzystują do udzielania kredytów (mówi się często o tym, że dzięki rezerwom cząstkowym banki komercyjne kreują pieniądz). Na ogół minimalna wielkość rezerw jest regulowana prawnie.

Bankowość w nowoczesnym sensie zaczęła rozwijać się od XIV wieku, na początku renesansu, głównie w bogatych miastach we Włoszech. Pod wieloma względami była to kontynuacja idei i koncepcji kredytów i pożyczek mających swe korzenie w starożytnym świecie (zwłaszcza w Babilonii). Najstarszym obecnie istniejącym bankiem jest powstały w 1472 roku Monte dei Paschi di Siena.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Quentin Metsys, Bankier z żoną, 1514, Luwr, Paryż

Nazwa „bank” pochodzi od francuskiego słowa banque oraz od włoskiego słowa banco, oznaczających ławę (stół) lub kontuar, przy której pracowali włoscy handlarze (zwłaszcza złotnicy) zajmujący się przekazywaniem monet kruszcowych od jednych klientów do drugich.

Na gruncie obowiązujących przepisów używanie nazwy „bank” (oraz „kasa”) jest zastrzeżone. W art. 2 Prawa bankowego dopuszczono używanie tych określeń w nazwie tylko przez podmioty, które spełniają kryteria zdefiniowane w ustawie. Z kolei w art. 3 określono dwa przypadki, w których podmiot nie mający statusu banku w rozumieniu Prawa bankowego, może legalnie posługiwać się oznaczeniem „bank” lub „kasa”. Po pierwsze mogą tak robić podmioty, z których działalności jednoznacznie wynika, że nie wykonują czynności bankowych. Drugi wyjątek odnosi się do działalności lub reklamy podmiotów, które na podstawie odrębnej ustawy gromadzą oszczędności lub udzielają pożyczek pieniężnych osobom fizycznym zrzeszonym w tym podmiocie. Ten ostatni odnosi się w szczególności do działalności spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych[3].

Czynności bankowe[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Czynności bankowe.

Prawo bankowe[edytuj | edytuj kod]

Czynności bankowe zostały zdefiniowane w art. 5 Prawa bankowego i dzielą się na:

  • czynności zastrzeżone wyłącznie dla banków (tzw. czynności bankowe sensu stricto)[4]:
    • przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie lub z nadejściem oznaczonego terminu oraz prowadzenie rachunków tych wkładów;
    • prowadzenie innych rachunków bankowych;
    • udzielanie kredytów;
    • udzielanie i potwierdzanie gwarancji oraz otwieranie i potwierdzanie akredytyw;
    • emitowanie bankowych papierów wartościowych;
    • przeprowadzenie bankowych rozliczeń pieniężnych;
    • wykonywanie innych czynności przewidzianych wyłącznie dla banku w odrębnych ustawach
  • czynności dozwolone także niektórym podmiotom niebankowym (tzw. czynności bankowe sensu largo)[5]:
    • udzielanie pożyczek pieniężnych;
    • operacje czekowe i wekslowe oraz operacje, których przedmiotem są warranty;
    • świadczenie usług płatniczych oraz wydawanie pieniądza elektronicznego;
    • terminowe operacje finansowe;
    • nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych;
    • przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostępnianie skrytek sejfowych;
    • prowadzenie skupu i sprzedaży wartości dewizowych;
    • udzielanie i potwierdzanie poręczeń;
    • wykonywanie czynności zleconych, związanych z emisją papierów wartościowych;
    • pośrednictwo w dokonywaniu przekazów pieniężnych oraz rozliczeń w obrocie dewizowym.

Oprócz tego ustawa dozwala bankom na wykonywanie innych czynności, nie związanych z istotą ich działalności (np. usługi w zakresie doradztwa finansowego, usługi certyfikacyjne związane z podpisem elektronicznym, nabywanie akcji i udziałów, obrót papierami wartościowymi etc.).

Podział z punktu widzenia klienta[edytuj | edytuj kod]

  • Operacje finansujące
  • Operacje depozytowe
  • Operacje obsługi obrotu
  • Operacje doradczo-konsultingowe

Rodzaje banków[edytuj | edytuj kod]

Gmach NBP we Wrocławiu

Podstawowe rodzaje banków w systemie bankowym to:

Istnieje także podział banków ze względu na system ich tworzenia a zarazem na prawną formę działalności:

Bankami nie są spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe (SKOK), choć mogą być z nimi (a zwłaszcza z bankami spółdzielczymi) mylone, ze względu na charakter działalności i zakres świadczonych usług finansowych[6].

Nadzór bankowy[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Nadzór bankowy.

Komisja Nadzoru Finansowego, która przejęła obowiązki Komisji Nadzoru Bankowego z dniem 1 stycznia 2008, nadzoruje działalność wszystkich banków w Polsce. Nadzór nad pracami Komisji sprawuje Prezes Rady Ministrów.

Przewodniczącym Komisji Nadzoru Finansowego jest Andrzej Jakubiak.

Największe banki[edytuj | edytuj kod]

Największe banki świata[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienie prezentuje listę największych banków na świecie, uszeregowanych według wielkości posiadanych aktywów. Liczby w USD, według stanu na 31 grudnia 2014 r.[7]:

  1. Industrial and Commercial Bank of China (ICBC) – 3 328,5 mld
  2. China Construction Bank – 2 704,2 mld
  3. HSBC Holdings – 2 634,1 mld
  4. Agricultural Bank of China – 2 579,8 mld
  5. JPMorgan Chase – 2 573,1 mld
  6. BNP Paribas – 2 527,0 mld
  7. Bank of China – 2 463,1 mld
  8. Mitsubishi UFJ Financial Group – 2 337,0 mld
  9. Crédit Agricole Group – 2 143,9 mld
  10. Barclays – 2 114,1 mld

W zestawieniu poniżej banki uszeregowano według kapitalizacji rynkowej (liczby w USD, według stanu na 31 grudnia 2014 r.[8]):

  1. Wells Fargo – 284,4 mld
  2. Industrial & Commercial Bank of China (ICBC) – 269,7 mld
  3. JPMorgan Chase – 233,9 mld
  4. China Construction Bank – 213,2 mld
  5. Bank of America – 188,1 mld
  6. Agricultural Bank of China – 187,3 mld
  7. HSBC Holdings – 181,2 mld
  8. Bank of China – 177,7 mld
  9. Citigroup – 163,9 mld
  10. Commonwealth Bank of Australia – 112,4 mld

Największe banki działające w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Katowice, siedziba mBanku

19 największych banków w Polsce w oparciu o sumę aktywów na koniec 2014, dane w mln PLN[9]:

  1. PKO Bank Polski SA - 248700
  2. Bank Pekao SA - 167625
  3. Bank Zachodni WBK SA - 134501
  4. mBank SA - 117985
  5. ING Bank Śląski SA - 99860
  6. Getin Noble Bank SA - 68830
  7. Bank BGŻ BNP Paribas SA - 63695*
  8. Bank Millennium SA - 60740
  9. Raiffeisen Polbank SA - 53521
  10. Bank Gospodarstwa Krajowego - 51231
  11. Citi Handlowy SA - 49603
  12. Deutsche Bank Polska SA - 36290
  13. Bank BPH SA - 31606
  14. Alior Bank SA - 30168
  15. Bank Ochrony Środowiska SA - 19677
  16. Santander Consumer Bank SA - 16125
  17. Idea Bank SA - 15064
  18. Euro Bank SA - 11606
  19. Volkswagen Bank Polska SA - 2104
  • po uwzględnieniu fuzji (BGŻ 40496 oraz BNP 23199)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. O wpuszczaniu w maliny ciąg dalszy – PRNews.pl (Dostęp: 2012-06-21).
  2. (red.) B. Pietrzak, Z.Polański, B. Woźniak, System finansowy w Polsce 1, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2012, ISBN 978-83-01-15236-9, s. 69.
  3. Z. Ofiarski, Prawo bankowe: komentarz, Wolters Kluwer, 2013, s. 49-51.
  4. Z. Ofiarski, Prawo bankowe: komentarz, Wolters Kluwer, 2013, s. 104-105 oraz ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939, z późn. zmianami).
  5. Z. Ofiarski, Prawo bankowe: komentarz, Wolters Kluwer, 2013, s. 104-105 oraz ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939, z późn. zmianami).
  6. Od 29 listopada 2013 r. depozyty zgromadzone w spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych są chronione przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
  7. Top Banks in the World (ang.). [dostęp 2015-04-03].
  8. World’s Largest Banks 2014 (ang.). [dostęp 2015-04-03].
  9. stefczykradzi.pl - Największe banki w Polsce – zestawienie na rok 2015, stefczykradzi.pl [dostęp 2015-12-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • System finansowy w Polsce. Bogusław Pietrzak, Zbigniew Polański, Barbara Woźniak (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012. ISBN 9788301152369.
  • Bankowość. Podręcznik akademicki. Z. Zawadzka, W.L. Jaworski (red.). Warszawa: Poltext, 2008. ISBN 9788388840111.
  • M. Iwanicz-Drozdowska, W.L. Jaworski, Z. Zawadzka: Bankowość. Zagadnienia podstawowe. Warszawa: Poltext, 2010. ISBN 9788375610727.
  • Makroekonomia. Podręcznik europejski. Michael Burda, Charles Wyplosz. Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, 2013. ISBN 9788320820324.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]