Ministerstwo Sprawiedliwości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ministerstwo Sprawiedliwości
Ilustracja
Gmach Ministerstwa Sprawiedliwości w Alejach Ujazdowskich 11 widziany z placu Na Rozdrożu
Państwo  Polska
Data utworzenia 1917
Siedziba Warszawa
Minister Zbigniew Ziobro
Sekretarz stanu Patryk Jaki
Adres
Al. Ujazdowskie 11,
00-950 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ministerstwo Sprawiedliwości
Ministerstwo Sprawiedliwości
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ministerstwo Sprawiedliwości
Ministerstwo Sprawiedliwości
Ziemia 52°13′14,578″N 21°01′26,393″E/52,220716 21,023998
Strona internetowa

Ministerstwo Sprawiedliwości (MS) – urząd pomocniczy Ministra Sprawiedliwości, naczelnego organu administracji rządowej odpowiedzialnego za dział administracji rządowej – sprawiedliwość. Minister Sprawiedliwości z mocy Konstytucji jest członkiem Krajowej Rady Sądownictwa.

Minister sprawiedliwości od 31 marca 1990 do 30 marca 2010 i ponownie od 4 marca 2016 jest jednocześnie prokuratorem generalnym, a od 29 grudnia 1989 roku jest jednym z członków Krajowej Rady Sądownictwa. Od 31 marca 2010[1] do 3 marca 2016 istniał urząd Prokuratora Generalnego, który był odrębny od Ministra Sprawiedliwości i administracji rządowej. Prokurator Generalny powoływany był przez Prezydenta RP na 6-letnią kadencję spośród dwóch kandydatów przedstawionych przez Krajową Radę Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury[2].

Kompetencje Ministra Sprawiedliwości[edytuj]

Rozporządzenie określa szczegółowy zakres działania Ministra Sprawiedliwości:

  1. Minister kieruje działem administracji rządowej – sprawiedliwość.
  2. Minister jest dysponentem części 15 i 37 budżetu państwa.
  3. Obsługę ministra zapewnia Ministerstwo Sprawiedliwości.

Dział sprawiedliwość obejmuje sprawy:

  1. sądownictwa,
  2. prokuratury, notariatu, adwokatury i radców prawnych, w zakresie wynikającym z przepisów odrębnych,
  3. wykonywania kar oraz środków wychowawczych i środka poprawczego orzeczonego przez sądy oraz sprawy pomocy postpenitencjarnej.

Minister właściwy do spraw sprawiedliwości zapewnia przygotowywanie projektów kodyfikacji prawa cywilnego, w tym rodzinnego, oraz prawa karnego.

Minister właściwy do spraw sprawiedliwości jest właściwy w sprawach sądownictwa w zakresie spraw niezastrzeżonych odrębnymi przepisami do kompetencji innych organów państwowych i z uwzględnieniem zasady niezawisłości sędziowskiej.

Ministrowi właściwemu do spraw sprawiedliwości podlega Służba Więzienna.

Kierownictwo[3][edytuj]

Lista ministrów sprawiedliwości i prokuratorów generalnych[edytuj]

1917–1939[edytuj]

Ministrowie sprawiedliwości – naczelni prokuratorzy (1919–1939)[edytuj]

Rząd RP na uchodźstwie[edytuj]

Polska Ludowa 1944–1989[edytuj]

Ministrowie sprawiedliwości – prokuratorzy generalni[6] – członkowie Krajowej Rady Sądownictwa[7] (od 1989 do 2010)[edytuj]

Ministrowie sprawiedliwości po wydzieleniu prokuratora generalnego[9] (od 2010)[edytuj]

Siedziba[edytuj]

Ministerstwo Sprawiedliwości mieści się w dawnej kamienicy dochodowej Bohdanowicza (pierwotny adres Aleje Ujazdowskie 9), wzniesionej w latach 1929–1930 według projektu Adolfa Inatowicza-Łubiańskiego, połączonej z budynkami przy ul. Koszykowej 6 i 6A[10].

W czasie okupacji niemieckiej znajdowała się tam siedziba Kriminalpolizei (Kripo), a po 1945 – Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. W latach 1994–1996 gmach powiększono poprzez nadbudowę narożnej wystawki na dachu[10].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Na mocy ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw.
  2. Krajowa Rada Prokuratury powstała 31 marca 2010 r. na mocy ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw.
  3. http://ms.gov.pl/pl/o-ministerstwie/kierownictwo-ministerstwa-sprawiedliwosci/.
  4. Komunikat personalny (pol.). www.ms.gov.pl. [dostęp 2015-11-18].
  5. Łukasz Piebiak wiceministrem sprawiedliwości (pol.). www.ms.gov.pl. [dostęp 2015-11-23].
  6. Od 31 III 1990 do 30 III 2010.
  7. Od 29 XII 1989 do 30 III 2010.
  8. a b c d e Według ustawy o Radzie Ministrów z 8 VIII 1996.
  9. Od 30 III 2010.
  10. a b Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2005, s. 99. ISBN 83-908950-8-0.

Linki zewnętrzne[edytuj]