Modraszek lazurek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Modraszek lazurek
Polyommatus thersites
(Cantener, 1835)
Modraszek lazurek
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Rząd motyle
Rodzina modraszkowate
Rodzaj Polyommatus
Gatunek modraszek lazurek

Modraszek lazurek (Polyommatus thersites) – gatunek motyla z rodziny modraszkowatych (Lycaenidae)[1]. W Polsce zagrożony wyginięciem, wpisany na Czerwoną listę zwierząt zagrożonych i ginących w Polsce ze statusem EN (endangered) – silnie zagrożony[2].

Cechy[edytuj]

Skrzydła o rozpiętości 28–30 mm. Wyraźnie zaznaczony dymorfizm płciowy. U samców wierzch skrzydeł błękitny z czarną, wąską obwódką na zewnętrznym brzegu skrzydeł. U samic skrzydła są ciemnobrunatne z rzędem pomarańczowych plamek przy zewnętrznym brzegu tylnego, a niekiedy i przedniego, skrzydła[1]. Bardzo podobny do modraszka ikara (Polyommatus icarus), jednak w odróżnieniu od niego nie posiada dwóch czarnych plam w części nasadowej spodu przedniego skrzydła[3].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]

Zachodnia Palearktyka. Od Maroka przez południową i środkową Europę do Azji Mniejszej. Północna granica zasięgu tego gatunku przebiega przez środkowe Niemcy i południową Polskę. W Polsce na Ponidziu, okolicach Kielc i wschodniej części Wyżyny Lubelskiej[1].

Środowisko[edytuj]

Murawy kserotermiczne na wzgórzach i zboczach. Preferuje tereny o podłożu wapiennym lub gipsowym[3][1].

Biologia[edytuj]

Jaja składane pojedynczo na roślinach żywicielskich. Gąsienice, które są stadium zimującym, żerują początkowo na kwiatach, później również na liściach. Roślinami żywicielskimi gąsienic są: sparceta siewna (Onobrychis viccifolia) i sparceta piaskowa (Onobrychis arenaria)[3]. Gąsienice wchodzą w fakultatywne relacje z mrówkami z gatunków hurtnica podobna (Lasius alienus), koczowniczka czarna (Tapinoma erraticum) oraz rodzaju Myrmica. Owady dorosłe pojawiają się w dwóch pokoleniach. Pierwsze pokolenie od połowy maja do końca czerwca, drugie od połowy lipca do końca sierpnia[3].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Jarosław Buszko, Janusz Masłowski, Motyle dzienne Polski, Wydawnictwo Koliber, Nowy Sącz 2008, s. 116.
  2. redakcja: Zbigniew Głowaciński: Czerwona lista zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce (pol.). 2002. [dostęp 2017-02-19]. s. 83.
  3. a b c d Marcin Sielezniew, Izabela Dziekańska, Motyle dzienne, wyd. Multico, Warszawa 2010, s. 188.