Mrówka faraona

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mrówka faraona
Monomorium pharaonis[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Robotnica mrówki faraona
Ilustracja
Głowa tego samego okazu
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Podkrólestwo

zwierzęta dwubocznie symetryczne

Infrakrólestwo

pierwouste

Nadtyp

wylinkowce

Typ

stawonogi

Podtyp

sześcionogi

Gromada

owady

Podgromada

owady uskrzydlone

Infragromada

Neoptera

Nadrząd

Holometabola

Rząd

błonkoskrzydłe

Podrząd

trzonkówki

Infrarząd

żądłówki

Nadrodzina

osy

Rodzina

mrówkowate

Podrodzina

Myrmicinae

Plemię

Solenopsidini

Gatunek

mrówka faraona

Mrówka faraona (faraonka) (Monomorium pharaonis) – gatunek mrówek z podrodziny Myrmicinae. Gatunek kosmopolityczny, synantropijny, pochodzący prawdopodobnie z Afryki Zachodniej lub Indonezji. Mrówka faraona mylona jest niekiedy z mrówką złodziejką (Solenopsis fugax). Widoczną różnicą jest budowa ich czułków – czułki mrówki złodziejki mają 10 segmentów.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój robotnicy od jaja do dorosłej mrówki trwa około 38 dni. Samiec i samica rozwijają się w około 42 dni. Tworzy kolonie wysoce poligyniczne (do 2000 królowych), często kolonie te są wielogniazdowe (polikalia). Kolonie mogą liczyć do kilku milionów osobników[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Królowa do 4 mm długości, zabarwiona jest nieznacznie ciemniej od robotnic. Samce mają do 2 mm długości, są czarne, z żółtawymi czułkami i odnóżami. Robotnice 1,9–2,5 mm długości, koloru od jasnożółtego do brązowoczerwonego[3]. Oczy względnie małe, mają sześć lub osiem przyoczek. Stylik dwuczłonowy. Czułki 12-segmentowe, trzy ostatnie są zgrubione i tworzą tak zwaną buławkę. Posiada żądło.

Rójka odbywa się w gnieździe, formy seksualne pojawiają się we wrześniu i październiku[3].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje ludzkie siedziby. Najczęstszymi miejscami występowania są zamknięte przestrzenie o wilgotności około 80% i temperaturze 25-30 °C blisko miejsc stanowiących źródło wilgoci takie jak kuchnie, łazienki (np.: szczeliny w ścianach, wolne przestrzenie pod kafelkami). Na gniazda zaadaptowane mogą być też mniej typowe miejsca jak niedomknięte pudełka czy kasety video.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Monomorium pharaonis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2013-07-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-17)].
  3. a b Radchenko A, Czechowska W, Czechowski W: Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XXIV Błonkówki – Hymenoptera Zeszyt 63 Mrówki – Formicidae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 2004, s. 72–73.