NEET

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

NEET (ang. not in employment, education or training) – nazwa zjawiska socjologicznego i określana nią grupa społeczna, obejmująca młodzież pozostającą poza sferą zatrudnienia i edukacji, czyli tych którzy jednocześnie nie uczą się, nie pracują ani nie przygotowują się do zawodu. Do grupy NEET zaliczają się zarówno bezrobotni, jak i osoby przedwcześnie kończące edukację, nieszukające pracy i pozostająca z wyboru lub z konieczności na utrzymaniu. Odsetek osób należących do grupy NEET jest różny w poszczególnych państwach, osiągając miejscami 50% młodzieży do 29. roku życia. Średnia dla krajów UE wyniosła w 2012 roku 13,2% (w grupie 15‒24 lat), a średnia dla świata oscylowała ok. 25%. W Polsce w grupie 15–24 należało do tej grupy 11,8% populacji[1], a w grupie 25–29 było to ok. 20%[2]. Brak jest jednolitych ustaleń co do tego, jaka grupa wiekowa powinna być analizowana pod kątem przynależności do NEET – w krajach UE jest to grupa 15‒24 lata, w Japonii 15‒34 lata. Określenie po raz pierwszy pojawiło się w Wielkiej Brytanii w 1999 r[1].

Przypisy

  1. a b Blanka Serafin-Juszczak, NEET – NOWA KATEGORIA MŁODZIEŻY ZAGROŻONEJ WYKLUCZENIEM SPOŁECZNYM, „ACTA UNIVERSITATIS LODZIENSIS”, s. 45-61.
  2. Nie pracują i się nie uczą. W Polsce co piąty człowiek przed 30-tką jest na garnuszku rodziców [dostęp 2016-08-21].