Najstarsza Synagoga w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Najstarsza Synagoga w Poznaniu
Państwo  Polska
Budulec nieznany
Data budowy 1360-1367 (wg tradycji)[1]
Data zburzenia data nieznana
Tradycja ortodoksyjna
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Najstarsza Synagoga w Poznaniu
Najstarsza Synagoga w Poznaniu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Najstarsza Synagoga w Poznaniu
Najstarsza Synagoga w Poznaniu
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Najstarsza Synagoga w Poznaniu
Najstarsza Synagoga w Poznaniu
Ziemia52°24′34,862″N 16°56′10,766″E/52,409684 16,936324

Najstarsza Synagoga w Poznaniu – nieistniejąca synagoga znajdująca się w Poznaniu przy skrzyżowaniu ulic Szewskiej i Dominikańskiej[2].

Bożnica powstała prawdopodobnie w XIV wieku[2], wraz z pojawieniem się w Poznaniu liczniejszej społeczności żydowskiej[3]. Tradycja żydowska za datę budowy uznaje lata 1360–1367[1], mimo że pierwsza wzmianka w dokumentach pochodzi dopiero z 1449 roku i nie jest pewne, czy mowa w niej o tej samej świątyni. Istnienie innej notatki, z 1438, o likwidacji cmentarza żydowskiego znajdującego się w pobliżu klasztoru Dominikanów (dzisiejszego kościoła jezuitów) mogłoby potwierdzać bliskość synagogi[4]. Nieznana jest również informacja, czy była to pierwsza świątynia żydowska w dziejach Poznania oraz z jakiego materiału została wykonana[4].

Zniszczona prawdopodobnie przez jeden z licznych pożarów miasta[3]. Jej funkcję przejęła wybudowana na przełomie XV i XVI wieku Stara Synagoga przy ulicy Żydowskiej[2]. W XIX wieku, na miejscu Najstarszej Synagogi, powstała Synagoga Stowarzyszenia Braci Gminy[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]