Nef

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy typu statku. Zobacz też: Nikon Electronic File (NEF).

Nef (od łacińskiego navis - statek) - typ statku towarowego, stosowany w XII-XIII wieku w Europie Zachodniej, chociaż pierwsze nefy pojawiać zaczęły się już w drugiej połowie XI wieku.

Nef posiadał ciężki kadłub o podniesionym dziobie i rufie, z poszyciem na zakładkę, z wysoko sterczącymi zakończeniami dziobnicy i tylnicy. Miał jeden maszt z dużym żaglem rejowym, a ster wiosłowy umieszczony był po prawej burcie. Początkowo podczas wypraw wojennych ustawiano na dziobie i na rufie (a czasem na maszcie) zbudowane na słupkach kasztele z blankami do ochrony łuczników. Z czasem zaczęły się one pojawiać tam na stałe. Nefy używano we flotach francuskiej, angielskiej i hiszpańskiej.

Nef posiadał konstrukcję wzorowaną na knarach lub na statku normandzkim. Był jednak większy niż knara, a stosunek jego długości do szerokości wynosił 3:1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Furmaga, Józef Wójcicki: Mały słownik morski. Gdynia: Mitel International Ltd., 1993. ISBN 83-85413-73-1.