Nerecznica krótkoostna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nerecznica krótkoostna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Klad monilofity
Klasa paprocie
Rząd paprotkowce
Rodzina nerecznicowate
Rodzaj nerecznica
Gatunek nerecznica krótkoostna
Nazwa systematyczna
Dryopteris carthusiana (Vill.) H.P.Fuchs
1959
Synonimy

Dryopteris spinulosa (O.F. Muell.) O. Kuntze[2]
Aspidium spinulosum Sw.[3]

Nerecznica krótkoostna (Dryopteris carthusiana (Vill.) H. P. Fuchs)[4]gatunek rośliny należący do rodziny nerecznicowatych. Inne nazwy: nerecznica ciernista, paprotnik ciernisty[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Liście
O blaszkach w zarysie trójkątnie jajowatych lub podługowatojajowatych, 2-3 krotnie pierzastych, spodem nagich, długoogonkowych, pokrytych jasnobrunatnymi łuskami. Odcinki 2 rzędu gęste, podługowate, tępe, karbowanopiłkowane lub piłkowano-wcinane. Długość dolnego odcinka 2 rzędu ok. 1,5 raza przewyższa długość stojącego nad nim ze strony górnej. Kupki drobne, nie dotykające się.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Występuje w cienistych, wilgotnych i świeżych iglastych i mieszanych borach. W całym kraju pospolita. Jest to trująca roślina trwała o wysokości od 30 do 50 cm.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Kłącze nerecznicy krótkoostnej (Rhizoma Filicis spinulosi) zawiera floroglucydy (aspidyna, dezaspidyna), niekiedy stosowana jak nerecznica samcza (Dryopteris filis-mas).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf: A classification for extant ferns (ang.). Taxon 55(3): 705–731, 2006. [dostęp 2009-11-13].
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin Polski niżowej. Wyd. drugie poprawione i unowocześnione. Warszawa: Wydawnictwo naukowe PWN, 2013, s. 43. ISBN 978-83-01-14342-8.
  3. a b Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 75. ISBN 83-01-00129-1.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolesław Broda, Jakub Mowszowicz Przewodnik do oznaczania roślin leczniczych, trujących i użytkowych, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, Warszawa 1973.