Neutretto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Neutretto – historyczne określenie neutralnego elektrycznie mezonu[1] (nie chodzi o mezon w dzisiejszym znaczeniu; mezonami nazywano wówczas cząstki o masie pośredniej między elektronem i protonem). Wyraz ten zaproponowali po raz pierwszy w 1938 Walter Heitler i Niel Arley dla „obojętnego odpowiednika ciężkiego elektronu” (mionu), który miał pojawiać się w kaskadach promieniowania kosmicznego[2].

Miało być częścią schematu obejmującego znane wówczas i hipotetyczne cząstki[3]:

dodatnie ujemne obojętne
ciężkie proton (ujemny proton) neutron
pośrednie dodatni barytron ujemny barytron (neutretto)
lekkie pozyton (antyelektron) elektron (negaton) (neutrino)

Od około 1960 neutretto było alternatywnym określeniem neutrina mionowego. Nazwa powstała w oparciu o dłużej znane neutrino elektronowe, gdyż zarówno -ino jak i -ettowłoskimi końcówkami zdrabniającymi[4].

W nowoczesnym modelu standardowym cząstek elementarnych nazwa neutretto nie jest już używana.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brockhaus der Naturwissenschaften und der Technik (1951) s. 150
  2. Laurie Brown, Helmut Rechenberg The Origin of the Concept of Nuclear Forces, IOP, Bristol 1996, s. 213
  3. Science: Neutretto (ang.). Time. [dostęp 23-01-2010].
  4. neutretto (ang.). Reverso. [dostęp 23-01-2010].