Nicefor Diogenes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nicefor Diogenes (gr. Νικηφόρος Διογένης, ur. 1070) – bizantyński współcesarz (1070-1071) za panowania swojego ojca Romana Diogenesa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Romana Diogenesa i Eudoksja Makrembolitissy. Jako dziecko koronowany na cesarza. Po upadku ojca został zesłany do klasztoru. Powrócił z wygnania podczas rządów Aleksego I Komnena w 1081 roku. Był uczestnikiem kampanii Przeciwko Normanom i Pieczyngom. Był też gubernatorem Krety. Okarżony o spisek przeciw cesarzowi został oślepiony.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michael Angold, Cesarstwo Bizantyńskie 1025-1204. Historia polityczna, przeł. Władysław Brodzki, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1993.