Michael Angold

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Michael Angold (ur. 1940) – brytyjski bizantynista, emerytowany profesor historii na uniwersytecie w Edynburgu.

Życiorys[edytuj]

Ukończył Uniwersytet Oksfordzki. Od 1970 pracował na uniwersytecie w Edynburgu, gdzie od 1996 był profesorem. W 2005 przeszedł na emeryturę.

Michael Angold zajmował się dziejami średniowiecza i renesansu, a zwłaszcza dziejami Bizancjum. Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się na okresie dynastii Komnenów i dziejach Kościoła w okresie późnobizantyńskim.

Wybrane publikacje[edytuj]

  • A Byzantine Government in Exile: Government and Society under the Laskarids of Nicaea, 1204-1261, London: Oxford University Press 1975.
  • The Byzantine Empire, 1025-1204: a Political History, London: Longman 1984.
  • Church and Society in Byzantium under the Comneni, 1081-1261, Cambridge: Cambridge University Press 1995.
  • Byzantium: the Bridge from Antiquity to the Middle Ages, London: Weidenfeld & Nicolson 2001.
  • The Fourth Crusade: Event and Context, Harlow: Longman 2003.
  • The Fall of Constantinople to the Ottomans, Pearson 2012.

Publikacje w na języku polskim[edytuj]

  • Cesarstwo Bizantyńskie 1025-1204. Historia polityczna, przeł. Władysław Brodzki, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1993.
  • Czwarta krucjata, przeł. Beata Spieralska, Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona 2006.
  • Belle époque czy kryzys? (1025–1118) [w:] Bizancjum 1024-1492, t. 2, red. Jonathan Shepard, przeł. Jolanta Kozłowska, Robert Piotrowski, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog 2015, s. 88-125.
  • Po IV krucjacie – greckie państwa kadłubowe i odzyskanie Bizancjum [w:] Bizancjum 1024-1492, t. 2, red. Jonathan Shepard, przeł. Jolanta Kozłowska, Robert Piotrowski, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog 2015, s. 219-243.