Niezależni Grecy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Niezależni Grecy
Data założenia 24 lutego 2012
Ideologia polityczna narodowy konserwatyzm
Barwy czerwona, niebieska
Strona internetowa

Niezależni Grecy (gr. Ανεξάρτητοι Έλληνες, Aneksartiti Elines, ANEL) – grecka partia polityczna o profilu eurosceptycznym, narodowym i konserwatywnym[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstanie partii 24 lutego 2012 ogłosił poseł Panos Kamenos, wykluczony z klubu poselskiego Nowej Demokracji za głosowanie przeciwko koalicyjnemu rządowi Lukasa Papadimosa[2]. Wkrótce dołączyło do niego dziesięciu posłów również wywodzących się z ND[3]. Partia zaczęła głosić hasła antyniemieckie – samo ogłoszenie deklaracji założycielskiej nastąpiło w Distomo, gdzie w 1944 niemiecki oddział SS zamordował 218 mieszkańców tej miejscowości[4].

Ugrupowanie opowiedziało się przeciw prowadzeniu polityki reform celem ograniczenia zadłużenia, krytykując działalność Unii Europejskiej i Międzynarodowego Funduszu Walutowego[4][2]. Zażądało natomiast reparacji wojennych od Niemiec za okres okupacji z czasów II wojny światowej[4].

W wyborach z maja 2012 Niezależni Grecy z wynikiem 10,6% i 33 (na 300) mandatami zajęli 4. miejsce. W wyborach z czerwca 2012 również uplasowali się na 4. miejscu, tracąc jednak w ciągu miesiąca około 1/4 poparcia – dostali 7,5% głosów, co przełożyło się na 20 mandatów[1]. Partia pozostała w opozycji do rządu Andonisa Samarasa. W wyborach europejskich w 2014 poparcie dla ugrupowania wyniosło około 3,5% (1 mandat)[5].

W przedterminowych wyborach parlamentarnych w styczniu 2015 ANEL poparło ponad 4,7% głosujących, co przełożyło się na 13 miejsc w Parlamencie Hellenów[6]. Partia weszła następnie w koalicję rządową z lewicową SYRIZĄ[7]. W kolejnych wyborach z września 2015 partia otrzymała 3,7% głosów i 10 mandatów[1], ponownie dołączyła do koalicji rządowej z SYRIZĄ. W styczniu 2019 partia wystąpiła z koalicji rządowej, powodem tej decyzji był spór w ramach koalicji dotyczący kwestii rozwiązania konfliktu grecko-macedońskiego[8].

W wyborach europejskich w 2019 partia otrzymała 0,8% głosów (0 mandatów). Po tym wyniku zadeklarowała, że nie weźmie udziału w wyborach krajowych w tym samym roku[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Parties and Elections in Europe: Greece (ang.). parties-and-elections.eu. [dostęp 2017-12-11].
  2. a b Ousted New Democracy MP starts own party (ang.). ekathimerini.com, 24 lutego 2012. [dostęp 2013-10-10].
  3. Ten former ND MPs move with Kammenos (ang.). capital.gr, 14 marca 2012. [dostęp 2013-10-10].
  4. a b c Kammenos introduces Independent Greeks (ang.). athensnews.gr, 11 marca 2012. [dostęp 2013-10-10].
  5. Ευρωεκλογές Μαιος 2014 (gr.). ekloges.ypes.gr. [dostęp 2014-05-31].
  6. Parliamentary Elections January 2015 (ang.). ekloges.ypes.gr. [dostęp 2015-01-25].
  7. Syriza's Tsipras sworn in after Greek government formed with rightwingers (ang.). theguardian.com, 26 stycznia 2015. [dostęp 2015-01-26].
  8. Greece's Tsipras calls confidence vote after ally quits coalition (ang.). reuters.com, 13 stycznia 2019. [dostęp 2019-01-16].
  9. Independent Greeks won't contest July election (ang.). ekathimerini.com, 9 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-01].