Normalny poziom piętrzenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Normalny poziom piętrzenia – najwyższe położenie zwierciadła spiętrzonej wody w okresach poza wezbraniami[1]. Normalny poziom piętrzenia jest wymieniany jako jeden z podstawowych parametrów w dokumentacji wodno-prawnej dotyczącej wszystkich zbiorników posiadających możliwość piętrzenia wody, a jest określany w metrach nad poziomem morza (m n.p.m.) i podawany z dokładnością do 1 cm.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17 sierpnia 2006 r. w sprawie zakresu instrukcji gospodarowania wodą. Dz.U. z 2006 r. nr 150, poz. 1087

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]