Ośrodek Wernickego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat pokazujący lokalizację ośrodków Broki i Wernickego

Ośrodek Wernickego – obszar kory mózgowej inicjujący i kierujący procesami rozpoznawania głosek, wyrazów i zdań oraz czynnościami nadawania mowy. Uszkodzenie tego ośrodka sprawia, iż wypowiedzi są prawidłowe pod względem ruchowym, lecz mimo to całkowicie niezrozumiałe. Znajduje się w tylnej części zakrętu skroniowego górnego płata skroniowego kory mózgu (Pole Brodmanna 22)[1]. Jego uszkodzenie prowadzi do afazji recepcyjnej (nazywanej także afazją czuciową, afazją płynną, afazją fluentną lub afazją Wernickego). Nazwa obszaru pochodzi od jego odkrywcy, Carla Wernickego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul A. Young, Neuroanatomia kliniczna, wydanie trzecie., 2015, s. 231.