O pismach klasycznych i romantycznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

O pismach klasycznych i romantycznych – szkic Jana Śniadeckiego poświęcony zjawisku romantyzmu, opublikowany w 1819 roku w "Dzienniku Wileńskim"[1].

W tekście Śniadecki, uznający edukację i język za ważne narzędzia zachowania kultury polskiej w sytuacji zaborów[2], zdecydowanie atakował romantyczne tendencje w literaturze. Uznawał, że są one wynikiem rozkładu intelektualnego, a sztuka romantyczna cechuje się nieładem[3] i niechlujnym językiem oraz popularyzuje zabobony[2]. Niepochlebnie odnosi się także do twórczości Szekspira, zarzucając mu, że choć niektóre elementy jego sztuki są trafne i ciekawe, to jednak, ponieważ autor nie był wykształcony i pisał aby przypodobać się pospólstwu, żadna sztuka w całości wzięta ani jest porządna, ani przyjemna[4]. Jednak sztuki Szekspira Śniadecki czytał prawdopodobnie w postaci słabych przekładów na język polski, co może częściowo wyjaśniać jego opinię[2].

Tekst Śniadeckiego jest jednym z najbardziej znanych tekstów polskiego sporu romantyków z klasykami[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Idee programowe romantyków polskich, oprac. Alina Kowalczykowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Biblioteka Narodowa, seria I, nr 261, Wrocław 2000, s. 23.
  2. a b c Idee programowe romantyków polskich, oprac. Alina Kowalczykowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Biblioteka Narodowa, seria I, nr 261, Wrocław 2000, s. XVI.
  3. Alina Kowalczykowa, Romantyzm [w:] Słownik literatury polskiej XIX wieku, pod red. Józefa Bachórza i Aliny Kowalczykowej, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2002, s. 835.
  4. Jan Śniadecki, O pismach klasycznych i romantycznych [w:] Idee programowe romantyków polskich, oprac. Alina Kowalczykowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Biblioteka Narodowa, seria I, nr 261, Wrocław 2000, s. 29.
  5. Idee programowe romantyków polskich, oprac. Alina Kowalczykowa, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Biblioteka Narodowa, seria I, nr 261, Wrocław 2000, s. XV.