Oblężenie Tunisu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oblężenie Tunisu
VII wyprawa krzyżowa
Czas 1270
Miejsce Tunis
Terytorium dzisiejsza Tunezja
Wynik Zwycięstwo muzułmanów
Strony konfliktu
Krzyżowcy Muzułmanie
Dowódcy
Ludwik IX Święty
Karol I Andegaweński
Al-Mustansir
Siły
nieznane nieznane
Straty
znaczne niewielkie
brak współrzędnych

Oblężenie Tunisu – główne starcie zbrojne w czasie VII wyprawy krzyżowej w 1270 roku.

Podobnie jak poprzednia wyprawa, VII krucjata została zorganizowana przez króla Francji Ludwika IX, którego wsparł militarnie Karol I Andegaweński.

W lipcu 1270 Ludwik wypłynął wraz z trzema synami i całą armią w kierunku Tunisu. Król przypuszczał, że emir Tunisu Al-Mustansir zechce przyjąć wiarę chrześcijańską, co pozwoli krzyżowcom bez walki zdobyć przyczółek w północnej Afryce. Jednak emir nie zamierzał zmieniać wiary i przygotował miasto do obrony. Wojska krzyżowe szykowały się do szturmu, ale w ich obozie wybuchła epidemia. 25 sierpnia 1270 w wyniku choroby zmarł Ludwik IX. Tego samego dnia do Tunisu przybyła armia Karola I. Krzyżowcy oblegali miasto do jesieni, gdy Al-Mustansir zdecydował się zapłacić Karolowi za wycofanie armii. Karol przystał na te warunki i opuścił Afrykę.

Nieudane oblężenie Tunisu zakończyło VII wyprawę krzyżową.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]