Oddiyana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Oddiyana (Uddiyana), Oddijana – na wpół legendarna kraina buddyjska, często wymieniana w buddyjskich naukach jako źródło pochodzenia nauk tantrycznych i miejsce urodzenia najwybitniejszych mistrzów Wadżrajany, takich jak Garab Dordże, Wimalamitra, i Padmasambhawa. Na podstawie badań lokalizuje się ono w północno-zachodnim rejonie Pakistanu do okresu upadku kultury buddyjskiej w wyniku ekspansji Hinduizmu i Islamu. Wiele tybetańskich tekstów sytuuje Oddijanę, w prosty sposób, jako "na zachód od Indii". Wielki mistrz tybetański, Patrul Rinpocze, udostępnia więcej szczegółów opisując miejsce narodzin mistrza Garab Dordże - prekursora szkoły Ningma. Opisuję Oddiyanę jako leżącą niedaleko jeziora Kutra w regionie Dhanakosha, a więc dzisiejszy obszar północno-wschodniego Kaszmiru (obecnie Pakistan), który znajduje się pomiędzy krainami Chitral, Gilgit i Swat[1].

Oddijana to szczególnie ważne miejsce dla starożytnego przekazu Ningma, który dodarł jako pierwszy do Tybetu i miał swoje główne pochodzenie właśnie z tego północnego zachodniego rejonu Pakistanu, a nie Indii. Formy tantr Maha, Anu i Ati Joga czyli Dzogczen, związane z tym przekazem, nie były wcale znane w Indiach. Główną tantrą była Guhjagarbha, której indyjskie pochodzenie dotychczas bezspornie nie udowodniono. Wiele światła na to rzucają odkryte dla świata na początku XX w Manuskrypty z jaskiń w Dunhuang. Dopóki nie znano tych tekstów, wielu uczonych uważało, że Dzogczen był tybetańską innowacją pochodzącą z o wiele późniejszego okresu (tzw. odkrycie tzw. term) i o prawdopodobnym pochodzeniu z autochtonicznej szamańskiej tradycji tybetańskiej Bon. Pisze o tym w opracowaniach, współczesny badacz i tłumacz dr Sam van Schaik, a na stronie http://earlytibet.com "Wczesny Tybet", przytacza cytat z starożytnotybetańskiego manuskryptu z X w., gdzie występuje nazwa Oddijany, "krainy Dolin", i mistrza z tej krainy Padmawadżra, czyli Padmasambhawy:

"Pokłon Padmawadźrze, przekraczającym Świat,

Wielkiej Wspaniałości, Dzierżawcy Najwyższego Spełnienia,

(Temu) który przeniósł z (krainy) Dolin,

Wielkie i Sekretne Pouczenia Tathagatów."[2]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Dudjom Rinpoche, Nyingma School of Tibetan Buddhism, The Its Fundamentals and History, Wisdom Publications, Somerville, USA, ISBN 0-86171-199-8

Przypisy

  1. The Words of My Perfect Teacher, Patrul Rinpoche, pages 338-339.
  2. Padmasambhava: the early sources, dr Sam van Schaik.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]