Odporność na włamanie okna lub drzwi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Odporność na włamanie – właściwość okna lub drzwi, polegająca na stawianiu oporu próbom siłowego wejścia do chronionego pomieszczenia lub obszaru, z użyciem siły fizycznej oraz za pomocą określonych z góry narzędzi.

Okna i drzwi, dla których producent deklaruje odporność na włamanie, powinny być określane zgodnie z zasadami podanymi w normie PN-EN 1627.

Odporność na włamanie określają klasy odporności:

  • zgodnie z normą europejską obowiązującą w Polsce PN-EN 1627:2012 "Drzwi, okna, ściany osłonowe, kraty i żaluzje -- Odporność na włamanie -- Wymagania i klasyfikacja" – klasy od 1 do 6
  • zgodnie z wycofaną kilka lat temu normą polską – klasy A, B i C.

Atesty (czyli badania zakończone wydaniem certyfikatu) wykonują:

  • IMP – Instytut Mechaniki Precyzyjnej
  • ITB – Instytut Techniki Budowlanej
  • Centralne Laboratorium Kryminalistyki Komendy Głównej Policji
Klasa odporności na włamanie [1] [2]
Klasa drzwi Czas oporu Odporność
RC1N - Podstawowa ochrona przed włamaniem przy użyciu siły fizycznej. Brak wymagań dotyczących oszklenia.
RC1 - Podstawowa ochrona przed włamaniem przy użyciu siły fizycznej.
RC2N - Ochrona przed otwarciem przy pomocy prostych narzędzi np. śrubokręt, szczypce. Brak wymagań dotyczących oszklenia.
RC2 3 minuty Ochrona przed otwarciem przy pomocy prostych narzędzi np. śrubokręt, szczypce. Stosowane oszklenia klasy 4 (P4)
RC3 5 minut Podobnie jak klasa 2 używając dodatkowego śrubokręt, łom.
RC4 10 minut Ochrona przed włamywaczem który używa siekiery, młotka, dłuta oraz wiertarki akumulatorowej.
RC5 15 minut Ochrona przez włamywaczem który używa elektronarzędzi np. wiertarki.
RC6 20 minut Ochrona przez włamywaczem który używa elektronarzędzi dużej mocy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]