Ojciec (ksiądz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ojciec – w Polsce zwyczajowa forma tytularna stosowana wobec zakonników posiadających święcenia kapłańskie, natomiast w pozostałych krajach (zwłaszcza w anglosaskich) wobec wszystkich prezbiterów.

Początkowo tytuł ojca używany był jedynie wewnątrz zakonów dla odróżnienia wśród ich członków tych, którzy mają święcenia od tych, którzy święceń nie mają. Do XIX wieku w kontaktach zewnętrznych prezbiterów będących członkami zakonów tytułowano jednak ksiądz. (→ Ksiądz Robak)

Obecnie ojcem tytułowani bywają również nie tylko członkowie zakonów, ale również innych instytutów życia konsekrowanego.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • ABC chrześcijanina. Mały słownik, Sylwester Zalewski (red.), Warszawa 1999. ​ISBN 83-85762-95-7