Okręty patrolowe typu Meteoro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Okręty patrolowe typu Meteoro
Ilustracja
Kraj budowy  Hiszpania
Użytkownicy  Armada Española
Planowane okręty 9
Okręty w służbie 6
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 2670 t[1]
Długość 93,9 m[1]
Szerokość 14,2 m[1]
Zanurzenie 4,2 m
Napęd CODOE (COmbined Diesel Or Electric)
2 silniki diesla napędu MTU 16 V 1163 ,
2 silniki elektryczne napędu,
4 agregaty MTU 12V 2000,
1 agregat awaryjny MTU S60,
1 ster strumieniowy na dziobie[1]
Prędkość 20 węzłów
Zasięg 3500 mil morskich przy 15 węzłach
Załoga 46[1]
Uzbrojenie 1 × armata OTO Melara 76mm/62
2 × działka Mk-38 MOD 2A 25 mm
2 × Browning M2
4 × wyrzutnie Mark 36 SRBOC(ang.)[1]
Wyposażenie lotnicze śmigłowiec Bell 212

Okręty patrolowe typu Meteoro (także jako Buque de Acción Marítima - BAM) – typ hiszpańskich wielozadaniowych okrętów/korwet patrolowych zbudowanych dla Armada Española w ramach programu BAM (Buque de Acción Marítima)[2][3][4][5][6]. Są to duże okręty patrolowe, mają wyporność przekraczającą 2500 ton, są wielkości korwet, jednakże wielkość uzbrojenia została ograniczona. Dedykowane jako okręty do działania na oceanie (offshore patrol vessels). Aktualnie w służbie jest 6 okrętów, stacjonują w porcie w Las Palmas[1]. Koszt jednostki wynosi ok. 167 mln euro za sztukę[7].

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Okręty są wyposażone w system kierowania ogniem DORNA 2, system zarządzania walką SCOMBA(hiszp.) oraz radary nawigacyjne ARIES 2(hiszp.) i SPERRY VISION MASTER FT[1]. Na wyposażeniu znajduje się łódź abordażowa. W części rufowej zlokalizowane jest lądowisko i hangar dla śmigłowca Bell 212.

Okręty są wyposażone w jedną armatę OTO Melara 76mm/62, 2 armaty automatyczne M242 Bushmaster typ Mk-38 MOD 2A 25 mm, 2 ciężkie karabiny Browning M2 oraz 4 wyrzutnie Mark 36 SRBOC(ang.)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy etap programu BAM (Buque de Acción Marítima), którego celem było opracowanie następcy eksploatowanych okrętów patrolowych rozpoczął się we wrześniu 2004 roku, drugi etap rozpoczął się w kwietniu 2005 roku. Kontrakt na budowę pierwszej jednostki podpisano z Navantią w lipcu 2006 roku[8].

Okręty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]