Opsonizacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Opsonizacja – w immunologii, zjawisko odporności nieswoistej polegające na tym, że określone cząsteczki mogą przyłączać się do powierzchni patogenu i przez to ułatwiać fagocytozę przez komórki żerne. Cząsteczki te nazywamy opsoninami. Są to przede wszystkim przeciwciała i składowe dopełniacza, a także inne białka, np. fibronektyna, fibrynogen czy białko wiążące mannozę (MBL)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Gołąb, M. Jakóbisiak, M. Lasek: Immunologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 141. ISBN 978-83-01-17108-7.