Płatność zbliżeniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Symbol płatności zbliżeniowych.

Płatność zbliżeniowa, płatność bezstykowa, płatność NFC (od ang. near field communication) – rodzaj szybkiej płatności dzięki użyciu smartfonów wyposażonych w technologię NFC lub karty zbliżeniowej.

Aby dokonać płatności wystarczy przyłożyć do czytnika kartę zbliżeniową lub smartfon (jeżeli wartość przelewu przekracza 50 złotych należy dodatkowo podać PIN karty)[1].

W Polsce popularność płatności zbliżeniowych dynamicznie rośnie. W marcu 2017 roku 23% Polaków płaciło zbliżeniowo codziennie lub prawie codziennie. To 3-krotnie więcej niż średnia europejska i 20-krotnie więcej niż w Niemczech[2]. 77% wszystkich kart płatniczych w Polsce obsługuje płatności zbliżeniowe[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jak to działa?, Visa Europe [dostęp 2017-11-25].
  2. a b Wojciech Boczoń, Polacy liderami płatności zbliżeniowych, „Bankier.pl” [dostęp 2017-11-25] (pol.).