Płonący miecz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wygnanie Adama i Ewy z raju

Płonący miecz, także ognisty miecz – według Biblii miecz ustawiony wraz z cherubinami u wrót Edenu by strzec jego bram po wygnaniu z niego pierwszych ludzi (Rdz 3, 24). Niektórzy z Ojców Kościoła utożsamiali cherubina, który miał strzec Raju z archaniołem Michałem. Natomiast według apokryfu Życie Adama i Ewy tym cherubinem miał być Archanioł Uriel.

Biblia, i jeszcze częściej apokryfy, wspominają o aniołach uzbrojonych w ognisty miecz, zwanym także mieczem sprawiedliwości, za pomocą którego bestia zostanie ostatecznie pokonana.

Motyw płonącego miecza, jako magicznego artefaktu, pojawia się także w innych mitologiach, jak również w powieściach fantasy i w światach i systemach gier fabularnych.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]