Płytka ćwierćfalowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Płytka ćwierćfalowa (ćwierćfalówka) – przezroczysta płytka, po przejściu przez którą światło może zmienić swoją polaryzację. Na drodze równej grubości płytki światło o kierunku polaryzacji zgodnym z kierunkiem osi szybkiej wyprzedza światło o kierunku polaryzacji zgodnym z kierunkiem osi wolnej o ćwierć długości fali (stąd nazwa).

Własności[edytuj | edytuj kod]

  • Przepuszcza całe padające na nią światło zmienia tylko stan jego polaryzacji.
  • Nie polaryzuje światła niespolaryzowanego.
  • Światło spolaryzowane liniowo zamienia na światło spolaryzowane eliptycznie zależnie od kąta polaryzacji względem osi szybkiej płytki i tak w szczególności:
    • gdy oś płytki (szybka lub wolna) pokrywa się z kierunkiem polaryzacji światła, nie zmienia polaryzacji,
    • gdy płaszczyzna polaryzacji światła tworzy kąt 45° z osią płytki, to światło zmienia polaryzację na kołową.
  • Zmienia światło spolaryzowane kołowo na światło spolaryzowane liniowo.

Wyjaśnienie[edytuj | edytuj kod]

Płytka wykonana jest z materiału, w którym prędkość rozchodzenia się fali (światła), a tym samym i długość fali, zależy od kierunku polaryzacji światła (dwójłomność). Światło padając na płytkę w której oś optyczna jest równoległa do powierzchni, pozornie nie rozszczepia się, jednak składowe fali o różnych polaryzacjach poruszają się z różnymi prędkościami. Dlatego następuje przesunięcie jednej polaryzacji względem drugiej. Różnica dróg optycznych wynosi

gdzie to grubość płytki, a to dwójłomność (różnica współczynników załamania dla obu polaryzacji). Aby otrzymać przesunięcie o ćwierć długości fali () należy odpowiednio dobrać grubość płytki, tak aby

.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Stosowana jest m.in. w mikroskopii polaryzacyjnej do analizowania stanu polaryzacji światła oraz do zmiany stanu polaryzacji światła.

Płytkę ćwierćfalową używa się do budowy polaryzatorów kołowych. Polaryzator kołowy otrzymuje się poprzez sklejenie polaryzatora liniowego i płytki ćwierćfalowej tak by kierunek polaryzacji polaryzatora tworzył kąt 45° z płaszczyzną wyznaczoną przez oś optyczną i kierunek promienia światła (patrz własności płytki). Tak uzyskany układ optyczny polaryzuje kołowo tylko światło padające od strony polaryzatora.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]