Personal video recorder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z PVR)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
PVR firmy Panasonic.

PVR (ang. personal video recorder), zwany także DVR (digital video recorder), to elektroniczne urządzenie powszechnego użytku służące do nagrywania programów telewizyjnych na dysk twardy w formacie cyfrowym. PVR został po raz pierwszy zaprezentowany przez firmę TiVo w 1999 roku. Od tego czasu dodano do PVR wiele nowych funkcji, jak na przykład możliwość nagrywania programów na płytach DVD.

Korzystanie z funkcji jednoczesnego nagrywania i oglądania dwóch różnych programów na odbiornikach z PVR wymaga doprowadzenia do niego dwóch niezależnych sygnałów z anteny. Wykonywane kilka lub kilkanaście lat temu satelitarne instalacje indywidualne obejmujące konwerter typu SINGLE oraz jeden przewód antenowy są niewystarczające. W instalacjach tego typu pojedynczy konwerter musi być zastąpiony konwerterem typu TWIN. Konieczne jest również ułożenie drugiego przewodu od czaszy antenowej do odbiornika[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informator TV-SAT, CCTV, WLAN, Nr 07/2013 (11.02.2013)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]