Przejdź do zawartości

Pagonowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pagonowiec
Epomophorus
E.T. Bennett, 1836[1]
Ilustracja
Pagonowiec baobabowy (E. wahlbergi)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

nietoperze

Podrząd

rudawkokształtne

Nadrodzina

Pteropodoidea

Rodzina

rudawkowate

Podrodzina

Epomophorinae

Plemię

Epomophorini

Rodzaj

pagonowiec

Typ nomenklatoryczny

Pteropus whitei E.T. Bennett, 1836 (= Pteropus gambianus W. Ogilby, 1835)

Synonimy
Gatunki

11 gatunków – zobacz opis w tekście

Pagonowiec[3], epoletniczek[3] (Epomophorus) – rodzaj ssaków z podrodziny Epomophorinae w obrębie rodziny rudawkowatych (Pteropodidae).

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące głównie w Afryce oraz w zachodniej Azji (Arabia Saudyjska)[4][5][6][7].

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 67–185 mm, długość ogona 0–12 mm, długość ucha 13–30 mm, długość tylnej stopy 12–27 mm, długość przedramienia 46–100 mm; masa ciała 20–155 g[5][8].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj zdefiniował w 1836 roku brytyjski zoolog Edward Turner Bennett w artykule zatytułowanym O niezwykłej rudawce z Gambii, opublikowanym na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pagonowiec gambijski (E. gambianus).

Etymologia

[edytuj | edytuj kod]
  • Epomophorus: gr. επι epi ‘na’; ωμος omos ‘ramię’; -φορος -phoros ‘dźwigający’, od φερω pherō ‘nosić, dziwgać’[9].
  • Micropteropus: gr. μικρος mikros ‘mały’; Pteropus Erxleben, 1777 (rudawka)[10]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Epomophorus pusillus W.C.H. Peters, 1868.

Podział systematyczny

[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[11][8][4][3]:

Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa[3] Podgatunki[5][4][8] Rozmieszczenie geograficzne[5][4][8] Podstawowe wymiary[5][8][a] Status
IUCN[12]
Epomophorus gambianus (W. Ogilby, 1835) pagonowiec gambijski 2 podgatunki Afryka Zachodnia i Środkowa od Senegalu do Etiopii; zakres wysokości: 0–2900 m n.p.m. DC: 10,8–17 cm
DO: 0–0,8 cm
DP: 7,5–10 cm
MC: 87–155 g
 LC 
Epomophorus crypturus W.C.H. Peters, 1852 pagonowiec mozambicki gatunek monotypowy Afryka Południowa, od wschodniej Angoli i północnej Botswany na wschód do południowej Tanzanii, na południe do wschodniej Zambii; zakres wysokości: 500–2185 m n.p.m. DC: 11–17 cm
DO: 0–0,5 cm
DP: 7,5–8,8 cm
MC: 56–140 g
 LC 
Epomophorus angolensis J.E. Gray, 1870 pagonowiec angolański gatunek monotypowy zachodnia Angola i skrajnie północno-zachodnia Namibia; zakres wysokości: 0–1700 m n.p.m. DC: 13–15,8 cm
DO: bezogonowy
DP: 8,1–9,4 cm
MC: 80–92 g
 NT 
Epomophorus labiatus (Temminck, 1837) pagonowiec etiopski gatunek monotypowy południowo-zachodnia Arabia Saudyjska, zachodni Jemen i od wschodniego Sudanu i Etiopii, na południe do wschodniej Demokratycznej Republiki Konga i północno-zachodniej Tanzanii (wraz z wyspami Zanzibar i Mafia); zapisy z północno-wschodniej Nigerii, zachodnio-środkowego Czadu, Konga i Malawi; zakres wysokości: 0–2200 m n.p.m. DC: 9–11,3 cm
DO: 0–0,5 cm
DP: 5,8–8 cm
MC: 34–64 g
 LC 
Epomophorus minor Dobson, 1880 pagonowiec mały gatunek monotypowy od Sudanu, Sudanu Południowego, Etiopii i Somalii do południowo-wschodniej Demokratycznej Republiki Konga, Tanzanii (wraz z wyspą Zanzibar) i Malawi; zakres wysokości: – m n.p.m. DC: 9,6–11,5 cm
DO: bezogonowy
DP: 5,4–6,7 cm
MC: 45–55 g
 LC 
Epomophorus anselli Bergmans & Van Strien, 2004 pagonowiec malawski gatunek monotypowy znany z 2 stanowisk w Malawi (Parki Narodowe Kasungu i Karonga) i 1 stanowiska w południowo-zachodniej Tanzanii (Ugano); zakres wysokości: 1000–1560 m n.p.m. DC: 10,4–14,5 cm
DO: 0,2–0,4 cm
DP: 6,8–7,7 cm
MC:57–70 g
 DD 
Epomophorus wahlbergi (Sundevall, 1846) pagonowiec baobabowy gatunek monotypowy Afryka Środkowa, Wschodnia i Południowa w Gabonie, Kongu i Angoli (na zachodzie), wybrzeża południowej Somalii na południe do wschodniej Południowej Afryki i Eswatini (na wschodzie i południu); prawdopodobnie w Kamerunie, Gwinei Równikowej i Namibii; zakres wysokości: 0–2000 m n.p.m. DC: 10,6–18,3 cm
DO: 0–0,6 cm
DP: 6,7–9,5 cm
MC: 68–140 g
 LC 
Epomophorus dobsonii du Bocage, 1889 epoletnik śpiewający gatunek monotypowy zachodnio-środkowa Angola, południowo-wschodnia Demokratyczna Republika Konga, Zambia, Malawi i północna Botswana; prawdopodobnie Namibia, wątpliwie Rwanda i północna Tanzania; zakres wysokości: 0–1890 m n.p.m. DC: 13–18,5 cm
DO: 0–0,1 cm
DP: 8–9,2 cm
MC: około 120 g[b]
 LC 
Epomophorus grandis (Sanborn, 1950) pagonowiec samotny gatunek monotypowy północna Angola (znany z miejsca typowego w Dundo) i wybrzeże Konga (Pointe-Noire); zakres wysokości: 0 m n.p.m. DC: około 9,9 cm
DO: 0,4–0,8 cm
DP: 6,2–6,6 cm
MC: brak danych
 DD 
Epomophorus pusillus W.C.H. Peters, 1868 epoletniczek drobny gatunek monotypowy od Senegalu i Gambii przez Czarną Afrykę (za wyjątkiem Kotliny Konga) do zachodniej Etiopii i Ugandy, na południe do zachodnio-środkowej Angoli i południowej Demokratycznej Republiki Konga; zakres wysokości: 0–2000 m n.p.m. DC: 6,7–10,3 cm
DO: 0–0,4 cm
DP: 4,6–5,6 cm
MC: 20–43 g
 LC 
Epomophorus intermedius (Hayman, 1963) epoletniczek większy gatunek monotypowy północna Angola oraz południowo-zachodnia i południowa Demokratyczna Republika Ludowa; zakres wysokości: około 600 m n.p.m. DC: brak danych
DO: 0,3–0,5 cm
DP: 5,7–6,7 cm
MC: 35–40 g
 DD 

Kategorie IUCN:  LC gatunek najmniejszej troski,  NT gatunek bliski zagrożenia,  DD gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia.

  1. DC – długość ciała; DO – długość ogona; DP – długość przedramienia; MC – masa ciała
  2. Masa ciała podana tylko dla samców.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b E.T. Bennett. On a remarkable Pteropine Bat from the Gambia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 3, s. 149, 1835. (ang.). 
  2. P. Matschie: Die Fledermäuse des Berliner Museums für Naturkunde. Berlin: G. Reimer, 1899, s. 36, 57. (niem.).
  3. a b c d Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 80. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  4. a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 96. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
  5. a b c d e N. Giannini, C. Burgin, V. Van Cakenberghe, S. Tsang, S. Hintsche, T. Lavery, F. Bonaccorso, F. Almeida & B. O’Toole: Family Pteropodidae (Old World Fruit Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 96–101. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Epomophorus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-19].
  7. D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Micropteropus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-19].
  8. a b c d e Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 453–454. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
  9. Palmer 1904 ↓, s. 268.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 423.
  11. N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-27]. (ang.).
  12. Taxonomy: Epomophorus – Genus. The IUCN Red List of Threatened Species. [dostęp 2024-12-26]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]