Park im. 1 Maja w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Park im. 1 Maja
Widok na stawy z tamy
Widok na stawy z tamy
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Dzielnica Górna
Data założenia I poł. XX wieku
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Park im. 1 Maja
Park im. 1 Maja
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Park im. 1 Maja
Park im. 1 Maja
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park im. 1 Maja
Park im. 1 Maja
Ziemia51°41′36,5″N 19°26′20,0″E/51,693472 19,438889

Park im. 1 Maja, Stawy Stefańskiego – mieszczą się w Łodzi w dzielnicy Łódź Górna, na terenie Rudy Pabianickiej, pomiędzy ulicami Rudzką, Farną, Patriotyczną i Głębinową.

Opis[edytuj]

Na terenie parku znajduje się staw o powierzchni 11,4 ha, stanowiąc poszerzenie koryta rzeki Ner. Wydzielone kąpielisko z uwagi na zanieczyszczenie bakteriami E.coli nie nadaje się obecnie do użytku. Niegdyś staw był prywatną własnością i wchodził w skład folwarku Ruda. W sąsiedztwie znajdował się dworek. Po pierwszej wojnie światowej staw został wykupiony przez prywatnego przedsiębiorcę, Stefańskiego. Wskutek prowadzonej eksploatacyjnej gospodarki większość bytujących tu zwierząt wyginęła bądź opuściła te tereny. Z roku na rok zanieczyszczenie stawu zwiększało się i wymagał on gruntownego oczyszczenia. Dokonali później tego okupanci.

Po wyzwoleniu spod okupacji Ruda Pabianicka znalazła się w granicach miasta Łodzi, a park stał się obiektem zainteresowania władz miasta. W kilka lat po odzyskaniu niepodległości postanowiono w Rudzie Pabianickiej wybudować ośrodek wypoczynkowy. Część terenów od strony zachodniej przeznaczono pod park. Wybudowano drogi, posadzono drzewa i krzewy. W 1949 roku rozpoczęto budowę kąpieliska. Pogłębiono staw, a z wydobytego piachu usypano górę saneczkową, natomiast stajnie z dawnego folwarku przekształcono w szatnie dla gości spędzających czas nad wodą. Powstał również drugi, mniejszy staw, pełniący rolę osadnika i zarybiony. Prace zakończono w 1951 roku. Ułożono nawierzchnię bitumiczną w alejach parkowych, wyremontowano restauracje i inne budynki.

Staw pokrywa się z korytem rzeki Ner, rozciąga się na długości 2,5 km i szerokości do 165 m, głębokość od 1 m do 4 m.

Zaraz po wejściu do parku oczom ukazuje się szerokie lustro wody, otoczone wieńcem starych drzew, przeważa olcha czarna, wierzby białe, odmiana złota zwisająca. Oprócz tych drzew jest brzoza, różne topole, kasztanowce. W parku znajduje się wiele pomników przyrody między innymi topola o obwodzie 4,45 m czy wierzba płacząca, która zasługuje na uznanie ze względu na swoje rozmiary i kształt. Z roślin wodnych znajdują się tu żółte grążele oraz rdestnica grzebieniasta.

W roku 1961 harcerze otworzyli tu swoją stanicę wodną, obecnie już nieistniejącą. Działa natomiast przystań i szkutnia Klubu Sportów Wodnych „Łódź-Ruda”[1]. Aktualnie obiektem administruje MOSiR w Łodzi[2].

Przypisy

  1. Łódzkie wilki morskie, czyli żeglarze ze Stawów Stefańskiego - Dzienn…, „archive.is”, 25 września 2017 [dostęp 2017-09-25].
  2. Klub Sportów Wodnych "Łódź-Ruda", www.facebook.com [dostęp 2017-09-25] (pol.).

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]