Pasquale Ottino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pasquale Ottino
Data i miejsce urodzenia 1578
Werona
Data i miejsce śmierci 1630
Werona
Narodowość włoska
Dziedzina sztuki malarstwo
Styl barok
Pasquale Ottino, Święty Franciszek z Asyżu i muzykujący anioł, ok. 1620.

Pasquale Ottino (także Ottini, ur. 1578 w Weronie, zm. 1630 tamże) – włoski malarz, tworzący na przełomie późnego manieryzmu i wczesnego baroku. Tworzył głównie w Weronie.

Życiorys[edytuj]

Rekonstrukcja faktów z życia i działalności artysty jest niepewna ze względu na niewielką ilość zachowanych źródeł.

Szkolił się w pracowni Felice Brusasorciego, po śmierci którego ukończył w 1605 roku rozpoczęty przezeń obraz Zesłanie manny na pustyni, przeznaczony dla werońskiego kościoła San Giorgio in Braida (dzięki współpracy z Alessandro Turchim).

W najwcześniejszej fazie jego działalności artystycznej zauważalny był wpływ sztuki manierystycznej (Cykl tajemnic różańcowych, kościół w Engazza, prawdopodobnie 1613), zwłaszcza Giulia Romano i Jacopo Bassano.

Na początku XVII wieku przebywał w Rimini, gdzie udekorował kościół San Giuliano, a także w Rzymie, tworząc głównie na zlecenia Alessandro Perettiego Montalto.

W 1610 roku powrócił do Werony, natomiast w latach 1622 - 1623 był czynny w Padwie; z tego okresu pochodzi Wniebowzięcie NMP, zrealizowane dla tamtejszego kościoła Santa Maria in Vanzo.

Zarazem uległ silniejszemu oddziaływaniu dzieł Guida Reniego i szkoły Caravaggia, wykazując tendencje do ukazywania wyrazistego modelunku światłocieniowego.

Zmarł podczas epidemii dżumy w 1630 roku, pozostając w rodzinnym mieście.

Bibliografia[edytuj]

  • Giuseppe Pacciarotti, La Pintura Barroca en Italia, Ed. Istmo (2000), ​ISBN 84-7090-376-4
  • The Grove Dictionary of Art, MacMillan Publishers (2000)
  • Rudolf Wittkower, Arte y Arquitectura en Italia: 1600-1750 Ediciones Cátedra, Madrid (2007), strony 508, 516 i 521, ​ISBN 978-84-376-2409-9
  • Opracowania autorstwa Davide Dossiego.