Paszczak australijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paszczak australijski
Podargus strigoides[1]
(Latham, 1801)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd paszczakowe
Rodzina paszczaki
Rodzaj Podargus
Gatunek paszczak australijski
Synonimy
  • Caprimulgus strigoides Latham, 1801[2]
Podgatunki
  • P. s. brachypterus Gould, 1841
  • P. s. phalaenoides Gould, 1840
  • P. s. strigoides (Latham, 1801)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Paszczak australijski[4] (Podargus strigoides) – gatunek ptaka z rodziny paszczaków (Podargidae), występujący w całej Australii wraz z Tasmanią. Pozostałe gatunki rodzaju Podargus żyją w północno-wschodniej Australii, na Nowej Gwinei i okolicznych wyspach[5]. Nie jest zagrożony.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Wygląd
Jeden z najlepiej kamuflujących się ptaków. Gdy siedzi w bezruchu na gałęzi, bardzo trudno go dostrzec. Upierzenie generalnie srebrnoszare z nieco jaśniejszym spodem ciała i ciemniejszym ogonem. Występuje też czerwonawobrązowa odmiana barwna. Samice są podobne do samców, ale nieco mniejsze[6].
Średnie wymiary
  • długość ciała: 34–53 cm[2]
  • rozpiętość skrzydeł: 45–60 cm
  • masa ciała: 205–364 g (podgatunek phalaenoides), 180–680 g (podgatunek strigoides)[2]

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzic z dwoma 32-dniowymi młodymi
Biotop

Żyje na zalesionych obszarach z polanami, na obrzeżach wilgotnych lasów tropikalnych, w zadrzewieniach na obszarach miejskich, parkach, a nawet ogrodach. Unika gęstych lasów deszczowych i pozbawionych drzew pustyń[6].

Rozmnażanie
  • Okres lęgowy: Zazwyczaj od sierpnia do grudnia; na obszarach suchych zależnie od opadów deszczu[6]
  • Okres wysiadywania: 28–32 dni[6]
  • Liczba jaj: Najczęściej 2
  • Wychowywanie piskląt: Około 30 dni
Tryb życia
  • Zwyczaje: Ptak nocny, najczęściej żyje w parach
  • Pożywienie: Głównie duże gatunki owadów, żaby, myszy i owoce
  • Głosy: Powtarzane, głębokie trąbienie „kom, kom”, czasem syczy i piszczy

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje paszczaka australijskiego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako zazwyczaj pospolity. Ze względu na brak istotnych zagrożeń i dowodów na spadki liczebności BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za stabilny[3].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Obecnie wyróżnia się trzy podgatunki P. strigoides[2][5]:

  • P. s. brachypterus Gould, 1841 – zachodnia i środkowa Australia
  • P. s. phalaenoides Gould, 1840 – północna Australia
  • P. s. strigoides (Latham, 1801) – wschodnia Australia i Tasmania

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Podargus strigoides, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c d Holyoak, D.T.: Tawny Frogmouth (Podargus strigoides). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-02-24].
  3. a b Podargus strigoides, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Podargidae Bonaparte, 1838 - paszczaki - Frogmouths (Wersja: 2020-05-25). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-09-18].
  5. a b F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.): Frogmouths, Oilbird, potoos, nightjars (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-24].
  6. a b c d N. Bouglouan: Tawny Frogmouth (ang.). W: oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2021-09-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia zwierząt od A do Z, Warszawa 1999

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]