Peeter Kreitzberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Peeter Kreitzberg
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1948
Parnawa
Data i miejsce śmierci 3 listopada 2011
Pekin
Minister kultury i edukacji Estonii
Okres od 17 kwietnia 1995
do 6 listopada 1995
Przynależność polityczna Estońska Partia Centrum
Poprzednik Jüri Olesk
Następca Jaak Aaviksoo

Peeter Kreitzberg (ur. 14 grudnia 1948 w Parnawie, zm. 3 listopada 2011 w Pekinie) – estoński polityk i matematyk, profesor, były minister edukacji i kultury w 1995, parlamentarzysta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył w 1967 Szkołę Średnią nr 1 w Rakvere. W 1972 został absolwentem matematyki na Uniwersytecie w Tartu. Później uzyskał stopień kandydata nauk z pedagogiki w Leningradzie oraz odbył studia doktoranckie w Tartu. W 1993 obronił doktorat na Uniwersytecie w Lund.

Przez wiele lat był związany z Uniwersytetem w Tartu, dochodząc do stanowiska profesora tej uczelni (1978–1996). W 1994 wstąpił do Estońskiej Partii Centrum. Z jej rekomendacji w drugim rządzie Tiita Vähiego w 1995 objął stanowisko ministra kultury i edukacji, które sprawował przez sześć miesięcy, odchodząc z urzędu w związku z rozpadem koalicji. W 1997 został profesorem na Uniwersytecie Tallińskim.

Od 1996 do 1999 był zastępcą burmistrza Tallinna, Edgara Savisaara. Zasiadał w radzie gminy Vihula i estońskiej stolicy. W 1999 i 2003 z listy centrystów uzyskiwał mandat posła do Zgromadzenia Państwowego IX i X kadencji. Od 2001 do 2005 był wiceprzewodniczącym parlamentu.

W 2004 opuścił Partię Centrum, współtworzył Grupę Socjalliberalną (m.in. ze Svenem Mikserem). W 2005 dołączył do Partii Socjaldemokratycznej. Z jej listy w wyborach w 2007 uzyskał reelekcję do Riigikogu XI kadencji. W 2011 został wybrany na XII kadencję[1]. Zmarł w tym samym roku podczas wizyty w Chinach[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vaata, kes pääsesid parlamenti Avalda arvamust (est.). ep.ee, 7 marca 2011.
  2. Estonian MP dies during visit to China (ang.). baltic-course.com, 3 listopada 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]