Pegaz dęba, czyli panopticum poetyckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pegaz dęba, czyli panopticum poetyckie
Autor Julian Tuwim
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data wydania 1950
Wydawca Wydawnictwo Czytelnik

Pegaz dęba, czyli panopticum poetyckie – książka Juliana Tuwima, wydana po raz pierwszy w 1950 roku.

Książka została napisana przed drugą wojną światową, lecz okupacja spowodowała, że wraz ze stosem innych rękopisów znalazła się w walizce zakopanej głęboko pod domem poety. Po wojnie z całego zbioru manuskryptów udało się odzyskać tylko dwa – Pegaza dęba… i Życie i twórczość Sotera Rozmiar-Rozbickiego.

Julian Tuwim przez całe życie kolekcjonował ciekawostki z marginesów literatury, zapomniane dzieła dziwaków, maniaków, grafomanów. W książce Pegaz dęba usystematyzował setki tych tekstów, omawiając je w 21 rozdziałach.

Kontynuacją Pegaza dęba stał się cykl Cicer cum caule publikowany w latach 1949–1954 w miesięczniku „Problemy” i wydany w trzech seriach nakładem „Czytelnika” w latach 1958–1963.

Spis treści[edytuj | edytuj kod]

Przedmowa

  1. Rymy
  2. Wiersz a pamięć
  3. Anagram
  4. O pewnej kobyle i rakach
  5. Wiersze a liczby
  6. Melanż, makaron i inne specjały
  7. Centon
  8. Tauto- i lipogramy
  9. Traduttore – traditore
  10. Czterowiersz na warsztacie
  11. Traktat o akrostychu
  12. Wiersze-kobierce i wiersze-obrazki
  13. Kalambur, czyli karambol
  14. O naśladowaniu obcych języków
  15. Atuli mirohłady
  16. Śladami Guliwera
  17. Abecadło z pieca spadło
  18. Ksiądz Dembołęcki i jego parafianie
  19. Zarys ćwierkologii
  20. W oparach absurdu
  21. Varia i inne variactwa

Literatura[edytuj | edytuj kod]