Pen (wstrzykiwacz insuliny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Automatyczne wstrzykiwacze insuliny – tzw. peny.

Pen – automatyczny wstrzykiwacz insuliny z wbudowaną skalą. Jego nazwa wywodzi się od jego kształtu (pen ang.pióro) i powszechnie przyjęła się w języku polskim.

Peny ułatwiają bezpieczne i dokładne podanie koniecznej dawki insuliny (np. peny dla osób słabo widzących z dużymi cyframi na skali) i dodatkowo zmniejszają strach związany z widokiem igły i strzykawki (np. peny typu PenMate stosowane u dzieci mają dodatkowo ukrytą igłę w specjalnej nakładce, co czyni ją niewidoczną). Do penów używane są wkłady, które z uwagi na miniaturowe kształty pena, zawierają insulinę w stężeniu 100 jednostek w mililitrze. Wkład ma zwykle 3 ml pojemności.

Igły[edytuj | edytuj kod]

We wszystkich penach stosuje się specjalnie do tego celu zaprojektowane, jednorazowe igły, które wstrzykują właściwą dawkę insuliny. W zależności od producenta występują one w różnych wariantach długości:

  • 4 milimetry
  • 5 milimetrów
  • 6 milimetrów
  • 8 milimetrów[1]

Dawniej stosowano również igły o długości 12 oraz 12,7 milimetra. Obecnie odchodzi się od nich z uwagi na łatwość wkłucia do tkanki mięśniowej, co owocuje niewłaściwym podaniem insuliny podczas iniekcji.

Z uwagi na budowę ludzkiej skóry, obecnie lekarze najczęściej rekomendują używanie igieł o długościach od 5 do 8 milimetrów. Zapewniają one dużo wyższy poziom bezpieczeństwa oraz skuteczność wstrzyknięcia[2].

Budowa igieł do pena[3][edytuj | edytuj kod]

Igły do wstrzykiwaczy (penów) są produktami jednorazowymi, pakowanymi w sterylne opakowania. Składają się z:

  • Korpusu – część główna, która przykręcana jest bezpośrednio do pena
  • Kaniuli – część przechodnia, przez którą przepływa insulina podczas wstrzykiwania
  • Igły – wykonanej z metalu, która wprowadzana jest pod skórę
  • Osłony wewnętrznej – zdejmowana przed iniekcją, plastikowa część, chroniąca igłę przed uszkodzeniem
  • Osłony zewnętrznej – plastikowa część osłonowa, chroniąca całą igłę przez kontaktem z bakteriami oraz uszkodzeniami mechanicznymi

Jak wskazują liczne badania, wielokrotne wykorzystywanie tej samej igły może być niebezpieczne dla ludzkiego zdrowia[4]. Zwiększa się w ten sposób ryzyko występowania: lipoatrofii, infekcji skóry oraz niedocukrzenia[5]. Z tej uwagi, wielu producentów stosuje igły, które wyposażone są w system, uniemożliwiający jej ponowne wysunięcie po wykonaniu wstrzyknięcia.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]