Perkoz sędziwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Perkoz sędziwy
Poliocephalus poliocephalus[1]
(Jardine & Selby, 1827)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

perkozowe

Rodzina

perkozy

Rodzaj

Poliocephalus

Gatunek

perkoz sędziwy

Synonimy
  • Podiceps poliocephalus Jardine & Selby, 1827[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Perkoz sędziwy[4] (Poliocephalus poliocephalus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny perkozów (Podicipedidae), zamieszkujący Australię. Nie jest zagrożony.

Taksonomia
Takson ten opisali William Jardine i Prideaux John Selby w 1827 roku. Nie wyróżnia się podgatunków[5].
Morfologia
Długość ciała 27–30 cm; masa ciała 220–260 g[6]. Obie płcie są do siebie podobne, choć samce są nieco większe i mają dłuższe dzioby[6].
Występowanie
Jest szeroko rozpowszechnionym gatunkiem perkoza, preferującym duże, otwarte akweny niemalże całej Australii. Spotykany również na terenach tymczasowych rozlewisk w centrum kontynentu. Zamieszkuje także Tasmanię[2]. Sporadycznie zalatuje na Nową Zelandię, a w sezonie lęgowym 1977–78 zaobserwowano tam dwie gniazdujące pary[7].
Ekologia
Żywi się różnego rodzaju drobnymi stawonogami i zazwyczaj ignoruje drobne ryby.
Gnieździ się w koloniach liczących nawet 400 gniazd. Gniazdowanie w koloniach wyróżnia go spośród innych gatunków perkozów. Czasami zdarza się jednak, że gniazduje w samotnych parach[6]. Zazwyczaj odbywa lęgi raz rocznie. W gnieździe znajduje się od 3 do 5 jaj. Są one białe, ale szybko ulegają zabrudzeniu na brązowo. Inkubacja trwa 20–25 dni i zajmują się nią oboje rodzice[6].
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje perkoza sędziwego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Obecnie dokładna liczba populacji nie jest znana. Ocenia się ją na około 500 000 osobników[2]. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny, ale fluktuujący ze względu na fluktuacje poziomów wody[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poliocephalus poliocephalus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b c Llimona, F., del Hoyo, J., Christie, D.A., Jutglar, F. & Kirwan, G.M.: Hoary-headed Grebe (Poliocephalus poliocephalus). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-11-07].
  3. a b Poliocephalus poliocephalus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Podicipedidae Bonaparte, 1831 - perkozy - Grebes (wersja: 2016-07-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-07-31].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2) (ang.). [dostęp 2021-07-31].
  6. a b c d N. Bouglouan: Hoary-headed Grebe (ang.). W: oiseaux-birds.com [on-line]. [dostęp 2021-07-31].
  7. Jardine, S.; Miskelly, C.: Hoary-headed grebe (ang.). W: Miskelly, C.M. (red.) New Zealand Birds Online [on-line]. 2013 [updated 2017]. [dostęp 2021-07-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]