Piętrowość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Piętrowość - istotna właściwość środowiska przyrodniczego terenów górskich, polegająca na zmienności jego cech wraz ze wzrostem wysokości bezwzględnej. Zmienność ta dotyczy całego środowiska, jak i poszczególnych jego elementów (np. klimatu, opadów, gleb, roślinności itp.).

Przejawem piętrowości jest występowanie w górach pionowych stref (pięter), różniących się od siebie własnościami środowiska przyrodniczego. Czynnikiem wywołującym piętrowość jest przede wszystkim zmienność cech klimatu (gł. temperatury i opadów), a także budowa geologiczna i ukształtowanie terenu (różnorodność form morfologicznych, ekspozycja i nachylenie stoków, procesy erozji i in.), wpływające na pozostałe elementy środowiska.

W zależności od tego, który element środowiska bierzemy pod uwagę możemy wyróżnić m.in.:

Ogólnym pojęciem, stanowiącym rodzaj syntezy powyższych właściwości, jest piętrowość krajobrazowa (piętrowość fizycznogeograficzna).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]