Piec szklarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piece szklarskie
Piece donicowe w hucie szkła w Hadeland w Norwegii
Wnętrze huty szkła w Harrachowie (Czechy). W centrum piec szklarski
Piece szklarskie w hucie szkła Nižbor (Czechy)
Wnętrze komory topnienia pieca szklarskiego
Wnętrze komory topnienia pieca szklarskiego
Piec szklarski w Pratt Fine Arts Center, Seattle, Washington, USA
Obsługa pieca szklarskiego, Neu-Gablonz, Niemcy
Obsługa pieca szklarskiego, Neu-Gablonz, Niemcy
Produkcja szkła w piecu szklarskim

Piec szklarskipiec do wytopu szkła wykorzystywany w hutach szkła, w którym pod wpływem ogrzewania do temperatury topnienia, w obecności topników (i ewentualnie pigmentów przy produkcji szkła barwionego) następuje stopienie surowców i uzyskanie płynnej masy szklanej.

We współczesnym przemyśle szklarskim wykorzystywane są dwa podstawowe rodzaje pieców szklarskich:

  • do produkcji ciągłej – piece wannowo-zmianowe (wanny szklarskie)
    • piece wannowe płomienne
      • wanny poprzeczno-płomienne
      • wanny U-płomienne
      • wanny podwójnie U-płomienne
      • wanny z podwójnym sklepieniem
      • wanny kanałowe typu Unit Melter
      • wanny typu Fofumi (tzw. wanny rekuperacyjne)
    • piece wannowe elektryczne
      • piece wyłącznie elektryczne
      • piece płomieniowo-elektryczne
  • do produkcji okresowej – piece donicowe
    • podział według sposobu wykorzystania ciepła spalin:
      • piece regeneracyjne
      • piece rekuperacyjne (rzadziej spotykane)
    • podział według usytuowania palników
      • dolnopłomienne
      • górnopłomienne
      • mieszane

Do opalania pieców płomiennych stosowane są:

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Piece ceramiczne i szklarskie Piech, Jerzy; AGH Uczelniane Wydawnictwo Naukowo-Dydaktyczne, Kraków 2001