Pijalnia Główna w Krynicy-Zdroju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pijalnia Główna
Ilustracja
Pijalnia Główna od strony deptaku (2017)
Rodzaj

pijalnia wód mineralnych

Państwo

 Polska

Uzdrowisko

Krynica-Zdrój

Adres

al. Leona Nowotarskiego 3
33-380 Krynica-Zdrój

Architekt

Zbigniew Mikołajewski
Stanisław Spyt

Rozpoczęcie budowy

1969

Zakończenie budowy

1971

Styl architektoniczny

modernizm

Dostępne zdroje

(w artykule)

Pijalnia Główna w Krynicy-Zdroju – pijalnia wód mineralnych w Krynicy-Zdroju, w centrum miasta, przy Bulwarach Dietla (powszechnie zwanych "Krynickim deptakiem"), modernistyczna, wzniesiona w latach 1969–1971 według projektu Stanisława Spyta i Zbigniewa Mikołajewskiego, przebudowana w latach 2012–2014 częściowo zatraciła cechy stylowe.

W pijalni serwowane są takie wody jak: Jan, Słotwinka, Tadeusz, Zdrój Główny, Zuber. Szczególnie ta ostatnia z wód cieszy się dużą sławą ze względu na swój charakterystyczny smak.

Ponadto w pijalni, której łączna powierzchnia wynosi 4540 m², znajduje się sala koncertowa na 350 osób (odbywają się w niej przez cały rok liczne koncerty m.in. muzyki poważnej oraz przedstawienia) i ogród zimowy. Kontrast między egzotyczną roślinnością a aurą na zewnątrz szczególnie widoczny jest w zimie, kiedy w pijalni można przechadzać się między palmami. Budynek Pijalni został wyposażony w latach 70. w nowatorskie centralne ogrzewanie ukryte w aluminiowym suficie (system Frengera) oraz w ogrzewanie podłogowe, dzięki czemu w tak bogato przeszklonym budynku jest ciepło nawet w najgorsze mrozy.

Pijalnia jest otwarta codziennie w godzinach 10:00 – 21:00.

Od połowy 2013 roku trwał remont (gruntowna modernizacja) Pijalni. Uroczyste otwarcie zmodernizowanej już Pijalni Głównej nastąpiło 3 października 2014 roku podczas XXIII Kongresu Uzdrowisk Polskich. Uroczystego otwarcia dokonał Marszałek województwa małopolskiego Marek Sowa oraz Prezes UKŻ S.A.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]